Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/5929 K.2020/8595

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı 18.02.2016 tarihinde tefhim olunan kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 26.02.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Mükerrir olan sanık hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilam gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.02.2013 tarih, 2012/13-1438 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.