Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6381 K.2020/18925

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) Sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmü temyiz eden Av. ...’ın soruşturma aşamasında sanığın talebi üzerine baro tarafından görevlendirildiği, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik'in 7. maddesi gereğince, iddianamenin kabulü kararı verilmesi ile görevinin sona erdiği, sanığın kovuşturma aşamasında müdafi talebinin olmadığı, sanık tarafından adı geçen avukata verilmiş bir vekaletnamenin bulunmadığı,

5271 sayılı CMK'nin 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum bulunmadığı ve mahkemece de sanığa müdafi atanmadığı anlaşılmakla, adı geçen avukatın sanık müdafi sıfatıyla hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın yaralama eylemini polis memuru olan müşteki ...’e yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle gerçekleştirdiği sabit olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/3-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.