Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6453 K.2020/9660

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ...'ın... ve ...'ya yönelik kasten yaralama ve sanık ...'nın...'e yönelik kasten yaralama eylemleri hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık ...'ın 12/11/2015 havale tarihli dilekçesinde tanık olarak bildirmiş olduğu ve mahkemece 25/11/2015 tarihli duruşmada verilen ara kararı ile adlarına duruşma gününün tebliğine karar verildiği halde beyanları alınmayan ve dinlenmelerinden vazgeçilmesine de karar verilmemiş olan tanıklar ... ve ...'un tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerinin tespit edilerek ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanık ...'nın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesinde düzenlenen basit yaralama suçunun, 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; sanık ... ile müşteki İlker arasında 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,