Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/6466 K.2020/9443

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarih, 2012/11 Esas- 2012/17 Karar sayılı ilamı ile verilen "1800 TL" adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın sabıkasında daha ağır cezayı içerir, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2010 tarihli 2010/282 Esas 2010/402 Karar sayılı ilamı ile verilen "1 yıl 8 ay" hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti olmasına göre, sanık hakkında 5275 sayılı CGİK'nin 108/2. maddesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarih, 2012/11 Esas- 2012/17 Karar sayılı ilamı" ibaresi çıkartılarak,