Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7052 K.2020/5514

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında, 20.09.2007 tarih ve 2007/79 Esas ve 2007/399 Karar sayılı karar ile 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği ve cezanın TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca "20 eşit taksitte" tahsiline hükmedildiği, hükmün sanık tarafından temyizi üzerine CMK'nin 231. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği,

sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiş ise de. Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı kararı uyarınca 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle, sanık hakkında bozma öncesi hükmedilen adli para cezasına ve taksitlendirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında yer alan TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere "Ancak ilk hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş olup,