Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/7742 K.2020/8816

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; mahkeme tarafından 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması sırasında bu kararın gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Mağdurun yaralanması ile ilgili ... Devlet Hastanesi'nin 06.09.2013 tarihli ortopedi uzmanınca verilen genel adli muayene raporunda ''Hastanın yapılan muayenesi ve geçici raporunun incelenmesi sonucunda sağ uylukta 2 adet ön yüzde, sol uyluk ön yüzde sütüre kesici delici alet yaralanması saptandı. Hastanın bu yaralanma ile hayati tehlike geçirmediği, BTM ile iyileşeceğini bildirir kesin rapordur.''şeklinde tespitlere yer verildiği, mağdur hakkında ...

Devlet Hastanesi'nin 01.09.2013 tarihli geçici genel adli muayene raporundaki yaralanma bulgularının da okunamaz nitelikte olduğu anlaşılmakla, rapor içeriklerinin Adli Tıp kriterlerine uygun olmayıp, hükme esas alınacak yeterlilikte bulunmadığı, bu nedenlerle mağdura ait tüm tedavi evrakları, geçici ve kat’i raporları temin edilip en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğü'ne gönderilerek,

özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceğine ilişkin hususu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddelerinde belirtilen ölçütlere göre yaralanmasının niteliği konusunda duraksamaya yer vermeyecek kati raporu alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerektiği gözetilmeksizin yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Hüküm tarihinde... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümözlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Ludi/İsviçre, B. No: 12433/86, 15/06/1992 P. 49/50; Artico/İtalya, B. No: 6694/74, 13/5/1980 P. 33; Sejdovic/İtalya, B. No: 56581/00, 1/3/2006 P. 81) kararlarında belirtildiği üzere savunma hakkı kısıtlanarak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 196. maddesine muhalefet edilmesi,

3)Suç işlendikten sonra sanığın asker olduğu anlaşılmakla, 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 5530 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile değişik 20. maddesi uyarınca, askerliğinin sonuna kadar davanın durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4)Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında olumsuz geçmişi, sabıkasının olmasına rağmen hiçbir pişmanlık duymaması nazara alınarak takdiren 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinde yer alan takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği halde, gerekçeli kararda aynı gerekçelerle takdiri indirim hükümlerinin uygulandığının belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

5)Adli emanette kayıtlı ve müsaderesi talep edilen bıçağın müsaderesine dair talep yönünden bir karar verilmemesi,