Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/9736 K.2020/6772

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mağdur sanık müdafiin sanık hakkında mağdura yönelik hakaret ve basit yaralama eylemine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz eden mağdur sanık ... müdafiinin 05/05/2016 tarihli celsede sözlü olarak şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan ettiği ve ayrıca buna ilişkin protokol ibraz edildiğinden, mağdur sanık ... aleyhine açılan davalarda katılan sıfatının kalmadığı, şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin de mümkün olmadığı anlaşılmakla, katılan sıfatı alamayan mağdur sanık ... müdafiin temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Mağdur sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan davada verilen mahkumiyet kararına karşı sanık ... müdafiin temyiz talebinin incelenmesinde;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

b) Mağdurun alınan doktor raporu ile uyumlu anlatımlarına göre, sanığın yargılama konusu suçu, 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f hükmü kapsamında silahtan sayılan bardakla işlediği anlaşılmakla, mahalli mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezadan, aynı Kanun'un 86/3-e hükmü gereğince (1/2) oranında arttırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

c) Sanık hakkında yüzde sabit iz nedeniyle uygulama yapılırken TCK'nin 87/1. maddesinin hangi bendine göre karar verildiğinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. hükmüne muhalefet edilmesi,

ç) Hükmün gerekçesinde ilk olarak mağdur ...'in "lan lavuk" dediği ve daha sonra taraflar arasında kavga çıktığının kabul edildiği, gerekçenin devamında ise ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilemediğinin bildirilmek suretiyle çelişkili gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

d) İlk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığı hususunda şüpheye düşüldüğü gerekçesiyle sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında, ilk haksız hareketin tespit edilememesi nedeniyle TCK'nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak (1/4) oranında indirim yapılması gerekirken, sanık hakkında (1/2) oranında indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

e) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

f) 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, oluşan olumlu kanaat sonucunda cezası ertelenen sanık hakkında, öncelikle sanıktan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediği sorularak kabul etmesi durumunda sözü edilen maddedeki objektif ve subjektif koşullar tartışılmadan,

daha önce hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesiyle CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,