Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/10256 K.2023/381

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2018 tarihli ve 2017/232 Esas, 2018/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi dokuzuncu fıkrası, 63 ncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.06.2018 tarihli ve 2018/1235 Esas ve 2018/1552 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.06..2021 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında dosyaya eklenen ve hükme esas alınan veri inceleme raporundaki tespitlerin sanık ile ilgili olmadığı, örgüt üyesi olsa idi sanık hakkında itirafçı beyanı bulunması gerektiği, sanığın bylock kullanıcısı olmadığı, bylock kullanımının mahkemece kabulüne yönelik tespitin yeterli olmadığı, kullanıcı adı ve şifre tespiti bulunmadığını, Bankasya' daki hesap hareketlerinin örgüte finansal destek olmak amacıyla gerçekleştirilmediği, "..." Derneğine yapılan yardımın insani duygularla yapıldığını ,sanık hakkındaki kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında terör örgütüne üye olma suçunu işlediği iddiasıyla TCK'nın 314/2 nci maddesi ve sair sevk maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında,

Antalya İl Emniyet Müdürlüğünün yazısı ekinde gönderilen ByLock karşı IP adres bilgileri, BTK tarafından gönderilen iletişim tespit tutanakları, Antalya İl Emniyet Müdürlüğü tarafından Mahkememize gönderilen 46914323-7662-(22105)-2018/2477975-312662 sayılı Bylock araştırma tutanağı, Antalya İl Emniyet Müdürlüğü Siber Suçlar Ile Mücadele Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 13.12.2017 tarihli dijital inceleme raporu, Antalya İl Emniyet Müdürlüğü tarafından mahkememize gönderilen 27.11.2017 tarihli 62018024-87053.(63044)/3526072-186556 sayılı veri inceleme raporundaki tespitlere ilişkin hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün bir üyesi olarak, örgütün ideolojisi ve stratejisi doğrultusunda hareket ettiği kabul edilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı kararında ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle;

örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde, kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olduğunun kabul edildiği dikkate alınarak, somut dosyada sanığın ByLock kullanıcısı olup olmadığının atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında;

temyiz aşamasında dosya içerisine konulduğu anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak diyecekleri sorulduktan sonra değerlendirilme yapılması,

B.Dosyaya sonradan gelen bylock değerlendirme tespit tutanağında sanığın listesinde ekli bulunan kişilerin dosyaları getirtilerek sanık hakkında bir beyanda bulunup bulunmadığının araştırılması, ayrıca UYAP veri havuzunda sanık hakkında herhangi bir beyan yahut ifade olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde beyan ve ifadelerin onaylı örneklerinin dosya arasına getirilip duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, gerekirse tanık olarak dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

C.Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 3713 sayılı Kanunun 5/1 inci maddesi gereğince cezasından artırIm yoluna gidilirken tatbik edilen maddenin fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 ncı maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR