Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/16288 K.2023/5684

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2017/756 Esas, 2018/134 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası yollamasıyla 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 13.12.2018 tarihli ve 2018/1804 Esas, 2018/2515 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.10.2021 tarihli ve düzeltilerek onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1- Kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna, 2- Yargılamanın tabii hakim ilkesine aykırı yapıldığına, 3- Savunma hakkının kısıtlandığına, 4-ByLock programını kullanmadığına, ByLock programına ilişkin verilerin hükme esas alınamayacağına, 5-Tanık olarak gösterilen kişilerin aynı suçtan şüpheli veya sanık sıfatları bulunduğundan aleyhe değerlendirilemeyeceğine, 6- Mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, 7- Suç oluşturmayan eylemlerin hükme esas alındığına, 8- Alt sınırdan uzaklaşılmasına ilişkin gerekçe gösterilmediğine, 9- Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz aşamasında dosya içerisine geldikleri anlaşılan ve sanığın ByLock kullanıcısı olduğunu bildiren ... ID nolu ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı ile başka dosya şüphelileri .... ve ... ifade ve teşhis tutanaklarının 5237 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunarak, diyecekleri sorulduktan sonra yargılamaya devamla bir hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmesi lüzumu,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanığın çocuklarını örgütle iltisaklı okula göndermesi, kamu görevinden ihraç edilmiş olması ve örgütle iltisaklı ... ... hesabı bulunmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilmesi,

b) Sanık hakkında düzenlenen MASAK rapor içeriği açıklanmasızın ve gerekçede tartışılmaksızın hükme esas alınması, ayrıca sanığın örgütün mahrem yapılanması içinde örgütsel toplantılarda sohbet imamı olarak görev yaptığına ilişkin hakkında tanık anlatımı bulunmasına rağmen gerekçede bu hususun tartışılması yerine cezanın belirlenmesine ilişkin kanun maddeleri yazılmak suretiyle eksik ve yetersiz gerekçe ile teşdit uygulanması,

c) Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde sadece 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının gösterilmesi gerekirken, anılan madenin atıf maddesi olarak kabulü ile uygulama yeri bulunmayan aynı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince tekerrür uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR