Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/16505 K.2022/2672

Dosya incelenerek gereği düşünüldü ; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.02.2019 tarih ve 2018/613 -2019/150 sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı yapılan bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesi tarafından 31.05.2018 tarihli kararla sanık hakkında Silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan beraat hükmü tesis edildiği, söz konusu kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinafa konu edildiği, Samsun Bölge Adliye Mahkemesince 05.02.2019 tarihinde esastan ret kararı verildiği, kararın verildiği tarih itibarıyla söz konusu kararın CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte ve temyize kabil olmayan kararlardan olduğu, dolayısıyla istinaf Cumhuriyet savcısının söz konusu kararı temyize hakkı bulunmadığı,

ayrıca istinaf Cumhuriyet savcısının 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun kapsamında yapılan değişiklikle temyize kabil hale gelen hüküm hakkında, yasal süresi içinde yapmış olduğu bir temyiz başvurusu da bulunmadığından, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.12.2018 tarihli ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair ek kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin CMK'nın 302/1. maddesi gereğince reddi ile ek kararın ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren