Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/17252 K.2023/4882

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ve müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, ceza süresi itibariyle yasal şartları oluşmadığından CMK'nın 299 uncu maddesi gereğince reddi ile gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2017/429 Esas, 2018/148 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/783 Esas, 2019/405 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.10.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

A. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

B. Gerek ByLock Tespit ve Değerlendirme Tutanağı gerekse de BTK'dan gelen HIS (...) sonuçları arasındaki ciddi çelişkiler bulunduğuna,

C.Hükme esas alınan .... mahkeme huzuruna getirtilmediği ve tanığa soru sorma hakkı tarafımıza kullandırılmadığına,

D. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

2.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi özetle;

Sanığın örgütün şifreli haberleşme programı olan ByLock programını kullandığı, örgütle bağlantılı olduğu için kapatılan aktif eğitim sendikasına üye olduğu, hakkında FETÖ üyesi olduğuna dair ihbarlar bulunduğu, tanık M.K. beyanına göre sanığın öğrenci boyutunda Güneydoğu ... Bölgesi Milli eğitim bayanlar sorumlusu olduğu, ByLock içeriklerine göre sanığın toplantı düzenleyerek, diğer üyelerle irtibata geçerek organizasyon yaptığı, sanığın örgüt içindeki konumu, eylemlerinin yoğunluğu, örgütsel bağlılığı dikkate alınarak sanığa alt hadden uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1. Tüm dosya kapsamına göre, sanığın örgütsel konumu ve faaliyetleri dikkate alındığında, terör örgütüne üye olma suçu bakımından temel ceza belirlenirken makul oranda alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendindeki düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hüküm kurulması gerektiğinin nazara alınmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR