Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/18710 K.2023/2979

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2017 tarihli ve... sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314. maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5. Maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58. maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63. maddesi uyarınca 6 Yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve ... sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 11.10.2021 tarih ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiilerinin temyiz istemleri özetle, 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.ByLock iddiası dışında somut bir beyan ve delil bulunmadığına, 3.Sanığın ByLock indirmediğine ve kullanmadığına, ByLock deliline ilişkin Yüksek Yargıtay kararlarında belirtildiği şekilde araştırma yapılmasına dair taleplerin reddedildiğine, 4.Dosya kapsamı itibariyle sanık savunmasının aksini gösterir delil bulunmadığına, 5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Somut olay değerlendirildiğinde, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, suç tarihinde Erzurum İl Emniyet Müdürlüğü emrinde komiser yardımcısı olarak görev yapan sanığın Erzurum İl Emniyet Müdürlüğü KOM Şube müdürlüğü görevlilerince düzenlenen 08.02.2017 tarihli tutanağa göre kullanımında olan 0553 (....) (..)(..) numaralı GSM hattı ve 354152......

İMEI numaralı cihaz ile ilk tespit tarihi 15.08.2014 tarihi olmak olmak üzere ByLock programını cep telefonuna yükleyerek kullandığının tespit edildiği, HTS kayıtları ve sanığın beyanında bu hattın kendi kullanımında olduğunun sabit olduğu, her ne kadar sanık alınan savunmasında suçlamaları inkar ederek bylock programını kullanmadığını, indirmediğini beyan etmiş ise de, dosyada bulunan bylock tespit ve değerlendirme tutanağına göre sanığın yakomoz kullanıcı adı, skype06. şifre olmak üzere bylock programını indirip kullandığı, çok sayıda arama kaydının bulunduğu, 30.04.2015 tarihinde Y.

Yaman isimli kişi ile yaptığı mesajlaşmalar tespit edilebildiği, bunun dışında Bylock programının yazışma içeriklerinin bulunmadığı bildirilmiş ise de, Bylock uygulaması hakkındaki teknik raporda belirtildiği gibi bu uygulamanın yöneticisinin 15.11.2014 tarihinden önceki verileri yani görüşme içeriklerini silmiş olduğunun tespit edilmesi karşısında bu hususun olağan olduğu kabul edilmiş, bu şekilde dosyada bulunan bylock tutanağı, bylock tespit ve değerlendirme tutanağı, HTS kayıtları ve dosya kapsamından;

sanığın 17-25 Aralık 2013 tarihinden sonraki süreçte kendi isteğiyle FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün gizli mesajlaşma programı olan BY-LOCK isimli programı kullanmak ve örgütsel toplantılara katılmak suretiyle üzerine atılı FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçunu işlediği kabul edilerek, mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması, temadinin sanığın 06.09.2016 tarihinde yakalanmasıyla kesilmesi karşısında suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 06.09.2016 yerine 15.07.2016 olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. İlk derece mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Silahlı terör örgütüne üye olma suçunun temadi eden suçlardan olması, temadinin sanığın 01.09.2016 tarihinde yakalanmasıyla kesilmesi karşısında suç tarihinin ilk derece mahkemesi gerekçeli karar başlığında 15.07.2016 olarak, bölge adliye mahkemesi karar başlığında ise 06.09.2016 (tutuklama tarihi) olarak hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir. Tüm dosya kapsamı incelendiğinde, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağı itibariyle örgüt içi haberleşmesini ByLock adlı uygulama üzerinden gerçekleştirdiği belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla.

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığa örgüte üyelik suçundan verilen cezanın 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi artırılması sırasında artırım oranının doğru uygulanmasına karşın uygulanan kanun maddesinin aynı Kanunun 5. maddesi olarak gösterilmesinin dışında, karar gerekçelerine göre sanık ve müdafilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde başkaca hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2018/1831 Esas, 2018/1466 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasındaki “3713 sayılı Yasanın 5. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “3713 sayılı Yasanın 5/1. maddesi” ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

... ... ... ... ...