Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/2168 K.2021/10060

2017/115 - 2018/258 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, Silahlı terör örgütüne

üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek

yardım etme

A...yönünden 06.09.2016, sanık ...

Yetişir yönünden 04.02.2015, sanık ...

yönünden 20.04.2015, sanık ... yönünden

09.09.2014

Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ....,

A...hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanunun 314/2, 53, 58/6-9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1.

maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi,

2-Sanıklar ..., ..., ....,hakkında ayrı ayrı; 5237 sayılı Kanunun 220/7

maddesi delaletiyle 314/2, 220/7-2. cümle, 62, 53, 63,

3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca

hükmedilen hapis cezalarına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ... ve

..., Sanık ... eşi ile

sanıklar müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren, hükmedilen cezaların süresine göre koşulları bulunmadığından sanıklar ..., ... müdafilerinin ve sanık ...’ın duruşmalı inceleme istemlerinin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Silahlı terör örgütüne yardım etmek suçunda, sanık ... yönünden suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "04.02.2015" yerine "06.09.2016" olarak yazılması, sanık ... yönünden suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "09.09.2014" yerine "06.01.2017" olarak yazılması, sanık ... yönünden suç tarihinin yardım oluşturan en son eylem tarihi olan "20.04.2015" yerine "06.09.2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Hükmün E-1 maddesinde silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme suçundan mahkumiyet hükmü kurulan sanıklarla ilgili olarak "5237 sayılı TCK'nın 314/3 ve 220/7 maddeleri delaletiyle" hüküm kurulması gerekirken sadece 220/7 maddesinin delalet maddesi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1-c maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün E-1 maddesinde 220/7 maddesi delaletiyle ilgili kısımdan önce "314/3 ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık ...’ın ByLock kullanıcısı olduğunu gösterir ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya getirilmeden hüküm kurulması, diğer delillerin suçun sübutu açısından yeterli olduğu görülmekle sonuca etkili bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükümlere esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmakla; sanıklar ..., ... ve ..., sanık ... eşi ile sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri sair nedenler yerinde görülmediğinden temyiz davasının esastan reddine, ancak;

TCK'nın 62/2. maddesinde takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulması gerektiği belirtilmiş olup; dosya kapsamına göre geçmişte hakkında herhangi bir suç kaydı ve sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanıklar hakkında hukuki ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanıklar hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde B-7, C-7, D-7 maddesinde 58/6 maddesinin yazılması,