KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/5116 E., 2022/1031 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2022
- İlk Derece Mahkemesi
- Ankara 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarih ve 2017/114 -2017/4005 sayılı kararı
- Suç
- Terör örgütü propagandası yapmak
- Hüküm
- 1) 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi uyarınca beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
2) 3713 sayılı Kanunun 7/2, 7/2-2 TCK'nın 43/1, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Oluş, dosya kapsamı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
1)Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
A-)Oluş, iddia, mahkeme gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; ilk Derece Mahkemesince sanığın kendi adına kayıtlı bulunan sosyal medya hesabı üzerinden yaptığı paylaşımların sayı ve içerikleri dikkate alınarak üzerine atılı suçun oluştuğu kabul ve takdir kılınmış ise de yapılan paylaşımlardan hangilerinin hükme esas alındığının mahkeme gerekçesinde belirtilmemesi,
B-)Kabul ve uygulamaya göre de;
Örgüt mensubu olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 9. fıkrası uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/5116, K. 2022/1031, 1 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama