Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/5513 K.2022/53

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde; sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak şekilde olması, Yargıtayın tutarlılık denetimini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu verilere mahkeme tarafından ulaşılan sonuçların; iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması, bu suretle dava konusu eylemin oluşup oluşmadığı,

oluşmuş ise suç olarak tanımlanıp tanımlanmayacağı konusundaki mahkeme kabulünün duraksamaya yol açmayacak biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekirken, Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2016 tarihli 2016/690 Esas 2016/691 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında "Cumhurbaşkanına Hakaret" ve temyiz konusu eylem nedeniyle "Halkı Kin ve Düşmanlığa Alenen Tahrik Etme" suçlarından mahkumiyet kararı verildiği,

söz konusu karara karşı istinaf Kanun yoluna başvurulması neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 28.02.2017 tarihli 2017/17 Esas 2017/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Cumhurbaşkanına Hakaret" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanık hakkında CMK'nın 223/2-a. maddesi uyarınca beraat kararının verildiği ve bu kararın kesinleştiği, "Halkı Kin ve Düşmanlığa Tahrik" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin ise eylemin "Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama" suçuna sübut vereceği gerekçesiyle bozma kararının verildiği,

istinaf bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde verilen Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.03.2018 tarihli 2018/69 Esas 2018/232 Karar sayılı temyize konu hükmünde ve gerekçede sanığın "Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini, Devletin kurum ve organlarını aşağılama" suçundan cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, mahkeme gerekçesinde temyiz konusu eylem yönünden" 17.07.2016 günü saat:00:55'de ' Camilerden cihat çağırısı üzerine sokağa çıkan ve teslim olan Askerlerin kafasını kesen AKP'nin elemanları..

Bunlar mı ülkeye demokrasi getirecek? ' şeklinde yorum yapılan fotoğrafı paylaşıp üzerinde 'itin sürüsü geliyo çekil yoldan' şeklinde yorum yaparak halkın sosyal sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge bakımından farklı özelliklere sahip bir kesimini, diğer bir kesimi aleyhine kin ve düşmanlığa alenen tahrik ettiği " şeklinde istinaf bozma ilamının öncesinde verilen hükmün gerekçesindeki "Halkı Kin ve Düşmanlığa Alenen Tahrik Etme" suçunun oluştuğuna yönelik kabulün alıntılanması,

yine mahkeme gerekçesinde "Sanığın olay tarihinde kendisine ait kullanmakta olduğu ve herkese açık olan Facebook sosyal paylaşım sitesi üzerinden 20.07.2016 günü saat: 21:37'de "ulan ordu oyuncak oldu bi ergenekon dendi oynandı şimdide fetö diye oynanıyo bu recö ne ayak bilen varmı!" şeklinde paylaşımda bulunmak suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Devleti Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'a karşı alenen hakarette bulunduğu " şeklinde temyiz konusu eylem ile ilgisi bulunmayan ve "Cumhurbaşkanına Hakaret" suçundan kesinleşen beraat hükmü ile aksi içerikteki kabule yer verilmesi göz önüne alındığında;

mahkumiyet hükmüne konu TCK'nın 301/1. maddesi kapsamındaki suçun kabulüne ilişkin gerekçeye yer verilmemesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/1, T.C. Anayasasının 141/2, CMK'nın 34/1 ve 230/1-c maddelerine aykırılık oluşturacak biçimde gerekçesiz hüküm kurulması ve hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan Nevşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2014 tarihinde kesinleşen 25.09.2014 tarihli, 2014/178 Esas 2014/542 Karar sayılı, aynı mahkemenin 14.04.2014 tarihinde kesinleşen 11.03.2014 tarihli 2013/331 Esas 2014/187 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına konu suçların 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi 2. cümlesinde düzenlenen “Suçun, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin başka bir kararın denetim süresinde işlenmiş olmaması” koşulunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihlerde işlenmiş olduğu,

CMK'nın 231. maddesinin maddi hukuka ilişkin olması nedeniyle söz konusu suç tarihlerinden sonra yürürlüğe giren ve aleyhe sonuç doğuran düzenleme sanık hakkında uygulanamayacağından, sanığın adli sicil kaydının sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için öngörülen objektif koşullar bakımından engel teşkil etmediği nazara alınarak, CMK'nın 231. maddesinde öngörülen diğer koşullar tartışılmadan yasal koşulların bulunmadığından bahisle yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,