Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2021/7221 K.2023/2769

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 tarihli ve 2017/454 Esas, 2018/186 sayılı Kararı ile sanık hakkında "Silahlı terör örgütüne üye olma" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 63 üncü maddesi ve 53 üncü maddesini birinci ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, sanığın 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/888 Esas, 2018/879 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.04.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; Eksik soruşturma ve kovuşturma ile hüküm kurulduğuna, Adil yargılama ilkesinin ihlal edildiğine, Bylock programının kullanıldığına ilişkin isnadın gerçek bilimsel ve hukuki olmadığına, Örgüt üyeliği kabul edilebilmesi için aranan şartların müvekkilinde mevcut olmadığına, Tanık beyanlarının hükme esas alınamayacağına, Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İnfaz koruma memuru iken kamu görevinden ihraç edilen sanığın fiilen kendi kullanımında olan adına kayıtlı hat üzerinden 2014 Aralık - 2015 Mart ayları arasında bylock kullandığı tespiti, dosyada mevcut tespit değerlendirme raporunda kullanıcı adının "serdar0303" şeklinde belirlenmiş olması, eklenen 4 kişinin ikisinin sanıkla aynı meslekten olmaları, mesajların silinmiş olduğu, etkin pişmanlık kapsamında beyanı alınan tanıkların sanığı aynı yerde görev yapmış olmaları nedeniyle tanıdıkları, birlikte 2014 Mart-2016 Ocak ayları arasında örgütsel nitelikli sohbetlere katıldıkları, sanıktan da himmet adı altında para talep edildiği,

sanığın terör örgütü referansı ile kamu görevine girdiği, sanığın Ceza İnfaz Kurumu abisi olarak teşhis edilen A.K.nın yardımcısı olduğu ve sanığın infaz koruma memurlarından topladığı bir kısım yardım parasını bu kişiye ilettiği yönündeki beyanlar bir arada değerlendirildiğinde;

sohbetlere katılan ve topladığı yardım paralarını üstü olan cezaevi abisine ileten sanığın bylock programını kullanarak örgüt hiyerarşisine dahil olduğu kanaatine varılmış, Yargıtay 16. Ceza Dairesi'nin, Ceza Genel Kurulu kararı ile kesinleşen 2015/3 Esas,

2017/3 Karar sayılı emsal kararında da ayrıntılı bir şekilde açıklandığı üzere Bylock kullanıcısı olan sanığın Fetö/PDY Silahlı Terör Örgütü'nün organik ve hiyerarşik yapısı içerisindeki bir üyesi olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle sanığın silahlı terör örgütü üye olma suçundan suçun işleniş biçimi dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir bir sebep bulunmadığından alt sınırdan cezalandırılmış, işlemiş olduğu suçun Terörle Mücadele Kanunu'nun 3. ve 4. maddesinde sayılan suçlardan olması nedeniyle aynı Kanun'un 5. maddesi gereği cezasının yarı oranında artırılmış,

geleceği üzerindeki olası etkileri lehine değerlendirilerek TCK'nun 62. maddesi uyarınca cezasında indirim yapılmış, örgüt mensubu olduğu anlaşılmakla TCK'nun 58/9 maddesi uyarıca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1- Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre,

Kullanımında olan hat üzerinden 2014 Aralık - 2015 Mart ayları arasında bylock kullandığı tespit edilen sanığın kullanımında olan telefondaki bylock programı İD'sine ait şifre kullanıcı adı ile eklediği 4 kişiden ikisinin meslektaşı infaz koruma memurları oldukları görülmüş, hakkında infaz koruma memurlarına özel oluşturulmuş sohbet grubunda bulunduğuna ve örgütsel nitelikli sohbetlere 2014 Mart-2016 Ocak ayları arasında iştirak ettiğine, ceza infaz kurumu abisi olarak teşhis edilen A.K.

İsimli kişinin yardımcısı olduğuna ve infaz koruma memurlarından para yardımı toplayarak bu yardımları anılan infaz kurumu abisine ilettiğine dair tanık beyanları bulunan sanığın Fetö/PDY Silahlı Terör Örgütü'nün organik ve hiyerarşik yapısına dahil olduğu, örgütün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle örgüt üyesi olduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2-Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, temyiz dilekçesinde ileri sürülen savunmaların özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; karar gerekçelerine göre sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2018/888 Esas, 2018/879 sayılı Kararında, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

.