KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2021/8538 E., 2022/891 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2022
- İlk Derece Mahkemesi
- Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2018 tarih ve 2018/80 -2018/493 sayılı kararı
- Suç
- Örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme
- Hüküm
- TCK’nın 314/3 ve 220/7 maddesi delaleti ile 314/2, 220/7, 3713 sayılı Kanunun 5/1,62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen geçici 5. maddesinin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda 53/1, 2, 3 maddelerinin uygulanması gerekirken 53/1’in uygulanması infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla.
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/8538, K. 2022/891, 23 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama