Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/184 K.2024/4990

¸

T. C.

YARGITAY

3. CEZADAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİL Â M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi

SAYISI

2019/420 E., 2019/993 K.

SUÇ

Silahlı terör örgütüne üye olma

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2018/319 Esas, 2019/10 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin,11.11.2019 tarihli ve 2019/420 Esas, 2019/993 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin ve sanığın tebliğname tebliği ile gönderdiği dilekçesinde belirtilen temyiz sebepleri özetle; 1. Delillerin yetersiz olduğu, delillerden ziyade varsayıma dayalı yargılama yapıldığına, 2. Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3. Sanık hakkında hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine aksi halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4.Ankesörlü telefondan kimin aradığının, ne amaçla arandığı belli olmadığı, iddia edilen örgüt üyeliği suçlamasında hiç bir sorunun cevabına ışık tutulmadığına,örgütle ilgisinin olmadığına, 5. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, tanı beyanları, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; Sanığın 31.03.2023 havale tarihli dilekçesiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini beyan etmesi ve soruşturma aşamasında verdiği ifadesi nazara alınınca; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesinde yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışıldıktan sonra sanık hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin,11.11.2019 tarihli ve 2019/420 Esas, 2019/993 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2024 tarihinde karar verildi.