Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2144 K.2024/8398

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.07.2018 Tarih ve 2017/322 Esas 2018/406 sayılı kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 25.12.2019 tarih ve 2019/526 Esas 2019/1293 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.01.2022 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; 1.Sanığın ByLock kullanıcısı olduğuna dair kayıtlar, 2.Sohbet adı altındaki toplantılara katıldığının sanığın beyanları ile de sabit olması, 3.Veri İnceleme raporuna göre B5 koduyla raporlanması hususları ve tüm dosya kapsamında göre eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

"Tüm dosya kapsamı ve mahkememizce de benimsenen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 26/10/2017 tarih ve 2017/1809 Esas ve 2017/5155 Karar sayılı ilamı doğrultusunda yapılan değerlendirmede; sanığın bylock programını kullandığı hususunda şüphe oluştuğu, suçsuzluk karinesini ortadan kaldıracak güçte delil bulunmadığı ve şüpheden sanığın yararlandırılmasının temel bir hukuk ilkesi olduğu, bu hâliyle sanığın bylock programını kullanmamış olduğu,

sanığın fetö/pdy terör örgütü tarafından "B5" (fetö mensubiyeti olan, sadakati ve bağlılığı olan ancak bazı konuları sorgulayan kişi) olarak nitelendirilmesi ve örgütsel eylem çerçevesinde yapıldığı tespit edilememiş olan sohbet toplantılarına süreklilik arzetmeyecek şekilde katılmış olmasının savunma içeriği dikkate alındığında örgüt üyesi olduğunu ispatlamaya yeter örgütsel faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmekle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delile ulaşılamaması nedeniyle 5271 sayılı CMK nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar vermek gerekmiştir. "

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

"Tüm dosya kapsamı ve mahkememizce de benimsenen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 26/10/2017 tarih ve 2017/1809 Esas ve 2017/5155 Karar sayılı ilamı doğrultusunda yapılan değerlendirmede; sanığın bylock programını kullandığı hususunda şüphe oluştuğu, suçsuzluk karinesini ortadan kaldıracak güçte delil bulunmadığı ve şüpheden sanığın yararlandırılmasının temel bir hukuk ilkesi olduğu, bu hâliyle sanığın bylock programını kullandığının sabit olmadığı,

sanığın fetö/pdy terör örgütü tarafından "B5" (FETÖ mensubiyeti olan, sadakati ve bağlılığı olan ancak bazı konuları sorgulayan kişi) olarak nitelendirilmesi ve örgütsel eylem çerçevesinde yapıldığı tespit edilememiş olan sohbet toplantılarına süreklilik arzetmeyecek şekilde katılmış olmasının savunma içeriği dikkate alındığında örgüt üyesi olduğunu ispatlamaya yeter örgütsel faaliyetler kapsamında değerlendirilemeyeceği, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla.

O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir."

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve dosya kapsamı nazara alındığında tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılama sonunda sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarih ve 2019/526 Esas 2019/1293 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,