Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/22845 K.2022/6187

Talebe Konu İlgili Mahkeme

Kararı : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi 20.02.2020 tarih ve 2018/3393 - 2020/183 sayılı kararı

Talebe Konu Hüküm : 1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ...,..., ...,ve ...hakkında ayrı ayrı TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK’nın 62, 53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ve ... hakkında ayrı ayrıTCK’nın 314/3 ve 220/7 maddeleri yollamasıyla 314/2, 220/7-son, 3713 sayılı Kanunun 5/1,TCK’nın 62, 53/1-2-3, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet,

3-Sanık ... hakkında TCK’nın 314/2,3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 221/4, 62,53/1-2-3, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

Suçlar: Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etmek

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelenip gereği düşünüldü:

I-İTİRAZIN KONUSU

Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2018 tarih ve 2016/315 esas ve 2018/107 sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., , ..., ..., ..., ..., ..., ...,

... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak ve silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin kurulan hükme yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 20.02.2020 tarih ve 2018/3393 - 2020/183 sayılı kararının, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 20.04.2021 tarih ve 2020/6698 - 2021/2804 sayılı ilamı ile onandığı ve iş bu onama kararına itirazda bulunulduğu anlaşılmıştır.

II-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 25.04.2022 tarihli KD-2022/43658 sayılı yazısında;

“İtiraza konu uyuşmazlık, sanıklar aleyhine ayrı ayrı yargılama giderine hükmedilip hükmedilmeyeceğine ilişkindir.

5271 sayılı CMK’nın Yargılama giderleri başlıklı 324. maddesinde;

(1)Harçlar ve tarifesine göre ödenmesi gereken avukatlık ücretleri ile soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yargılamanın yürütülmesi amacıyla Devlet Hazinesinden yapılan her türlü harcamalar ve taraflarca yapılan ödemeler yargılama giderleridir.

(2)Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.

(3)Giderlerin miktarı ile iki taraftan birinin diğerine ödemesi gereken paranın miktarını mahkeme başkanı veya hâkim belirler.

(4)Devlete ait yargılama giderlerine ilişkin kararlar, Harçlar Kanunu hükümlerine göre; kişisel haklara ilişkin kararlar, 09.06.1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu hükümlerine göre yerine getirilir. (Ek cümle: 02.07.2012- 6352/100 md.) Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.

(5)Türkçe bilmeyen ya da engelli olan şüpheli, sanık, mağdur veya tanık için görevlendirilen tercümanın giderleri, yargılama gideri sayılmaz ve bu giderler Devlet Hazinesince karşılanır.

Sanığın yükümlülüğü kenar başlıklı 325. maddesinde;

(1)Cezaya veya güvenlik tedbirine mahkûm edilmesi hâlinde, bütün yargılama giderleri sanığa yüklenir.

(2)(Değişik: 06.12.2006-5560/27 md.) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve cezanın ertelenmesi hallerinde de birinci fıkra hükmü uygulanır.

(3)Yargılamanın değişik evrelerinde yapılan araştırma veya işlemler nedeniyle giderler meydana gelmiş olup da, sonuç sanık lehine ortaya çıkmış ise, bu giderlerin sanığa yüklenmesinin hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında mahkeme, bunların kısmen veya tamamen Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verir.

(4)Hüküm kesinleşmeden sanık ölürse, mirasçılar giderleri ödemekle yükümlü tutulmazlar.

Bağlantılı davalarda giderler kenar başlıklı 326. maddesinde ise;

(1)Birden çok suçtan dolayı aleyhinde kovuşturma yapılmış olan kimse, bunların bir kısmından mahkûm olmuş ise, beraat ettiği suçların duruşmasının gerektirdiği giderleri ödemekle yükümlü değildir.

(2)İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkûm edilmiş olanlara, sebebiyet verdikleri yargılama giderleri ayrı ayrı yükletilir.

Hükümlerine yer verilmiştir. Ayrıca;

26.05.1935 tarihli ve 111/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında, ''yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmelidir'',

02.05.1966 tarihli ve 4/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ise, ''tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükletileceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığa yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiği'' sonucuna ulaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu yargılama giderlerine ilişkin olarak “mahkûmiyetine karar verilen sanıkların sebebiyet verdiği ve aşağıda ayrıntılı olarak dökümü yazılı 26.432,85 TL yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline” karar verildiği, yargılama giderinin sanıklar yönünden dökümünün yapılmadığı, kime ve ne miktarda yükletileceğinin de belirtilmediği ve karar uyarınca mahkûm olan sanıkların her birinden yargılama giderlerinin tamamının tahsili cihetine gidildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yer verilen yasal dayanaklar da nazara alındığında; somut olayda, kurulan hükmün niteliğine göre suçu iştirak halinde işlemedikleri anlaşılan sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, verilen hükümde yargılama gideri miktarı dökümü yapılmayıp,

yargılama giderinin kime ve ne miktarda yükletileceği de belirtilmeden toplam 26.432,85 TL yargılama giderinin yazılı biçimde mahkûm olan sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla yargılama giderine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş ve açıklanan nedenlerden ötürü Yüksek Daireniz kararına karşı 5271 sayılı Kanunun 308. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmuştur.” denilmiştir.

III- İTİRAZIN DEĞERLENDİRİLMESİ

İtiraz ve ekli dosya 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik CMK'nın 308/2, 3. madde ve fıkralarınca Dairemizce incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının yerinde olduğu anlaşılmakla itirazın kabulüne karar verilmiştir.