Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/23932 K.2024/6999

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan ret kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin 190 bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2017 tarihli ve 2017/154 Esas, 2017/266 sayılı Kararıyla sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) Kanun'un 221 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 1 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2018/264 Esas ve 2020/469 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.04.2022 tarihli ve hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özet olarak; 1. Sanığın kolluk tarafından yakalandığı sırada çok önemli bilgileri içerdiği değerlendirilen flashbelleği ailesi ile birlikte atık su giderine attıklarına ve sanığın gözaltı sürecinde tüm bildiklerini anlattığına, 2. Sanığın savunmaları ve dosya kapsamı itibarıyla birçok örgütsel eyleme iştirak ettiği ve yakalandıktan sonra örgüt faaliyetleri hakkında bilgi verdiği değerlendirildiğinde, TCK’nın 221/4-2. cümle uygulanarak cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine, 3. Temyiz talebinde belirtilen sair hususlara ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulüyle, suçun işlenişine iştirak etmeksizin örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlayacak bilgi veren sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu kanaatiyle 5237 sayılı Kanun'un 221 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında; Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak vasfı tayin edilmiş, cezayı kaldıran şahsi sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2018/264 Esas, 2020/469 sayılı Kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,