KÜNYE
3. Ceza Dairesi 2022/2721 E., 2024/7345 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2024
- Sayısı
- 2017/637 E., 2017/608 K.
- Suç
- Terör örgütü propagandası yapmak
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin reddi
Karar Metni
552 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın.
24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale geldiği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,
298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2016 tarihli ve 2016/131 Esas, 2016/347 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesinin altı, yedi ve dokuzuncu fıkraları uyarınca sanığın mahkûmiyetine kararı verilmiştir.
2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.04.2017 tarihli ve 2017/637 Esas, 2017/608 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olmak üzere karar verilmiştir.
3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.01.2022 tarihli ve temyiz isteminin reddi görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; 1-7188 sayılı Kanun gereğince hakkındaki hükme karşı temyiz yolu açıldığından hükmün temyizen incelenmesine, 2-Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür uygulamasında adli sicil kaydında görünen Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/428-592 Esas-Karar sayılı ilamı yerine yazılı şekilde Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi ilamının esas alınmasının infaz aşamasında ve mahalinde gözetilebilir bir husus olarak değerlendirilmekle bozma nedeni yapılamadığı belirtilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesince doğru hükmün tekerrüre esas alındığı, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki tekerrür uygulaması ile ilgili tespitin isabetli olmadığı saptanarak yapılan incelemede;
1.Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ile aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşditin derecesinin tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2.Somut olayda uygulama yeri bulunmamasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.04.2017 tarihli ve 2017/637 Esas, 2017/608 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/2721, K. 2024/7345, 30 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama