Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/2799 K.2024/906

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.02.2019 tarihli ve 2018/419 Esas, 2019/53 sayılı kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine kararı verilmiştir.

2.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/450 Esas, 2019/1002 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 24.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle 1.Paylaşımların bir kısmının eleştiri mahiyetinde olduğuna, 2.Paylaşımların fikir ve ifade özgürlüğü kapsamında kaldığına, 3.Paylaşımların sanığın sosyal medya arkadaşları ile sınırlı olduğu, bu nedenle basın yayın yolu suçun işlendiği iddiasıyla arttırım yapılmasının mümkün olmadığına, 4.Suç tarihinin kararda hatalı olarak yazıldığına, 5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasında, sanık hakkında TCK'nın 62 inci maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 ... hapis cezası yerine yazılı şekilde 2 yıl 13 ay 15 ... olarak eksik tayininin aleyhe istinaf olmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni olarak kabul edilmediği, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, mahkumiyete esas alınan son sosyal medya paylaşımının yapıldığı "05.05.2016 tarihi ve öncesi" yerine "22.11.2018" olarak yazılmasının ise mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edildiği belirtilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Anayasanın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ile aynı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken teşditin derecesinin tayininde yanılgıya düşülmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2.Kabul ve uygulamaya göre de,

Zincirleme suç hükümleri kapsamında sanığa ait olduğu tespit edilen sosyal medya hesabında son paylaşım tarihinin suç tarihi olduğu gözetilmeden, Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “08.05.2016” yerine “05.05.2016 ve öncesi" olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/450 Esas, 2019/1002 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,