Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/29508 K.2026/985

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılaması yapılan sanığın müdafiinin; iddia makamı tarafından esas hakkında mütalaanın sunulup mahkumiyet hükmünün kurulduğu 17.07.2018 tarihli oturumda “vekillikten çekilme” dilekçesinin okunması sonrasında, sanığın müdafi talep etmediğini belirttiği, yargılamanın bundan sonraki aşamasında sanığın kendisinin seçtiği müdafi bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi gereğince de re'sen bir müdafi de görevlendirilmediği,

iddia makamının esas hakkında mütalaasını sunduktan sonra sanığın son savunma için süre talep ederek bir sonraki oturumda sanık hakkındaki hükmün tefhim edildiği görülmekle, 5271 sayılı CMK’nın 197. maddesi, delillere erişme ve savunma hazırlama imkanları itibariyle çelişmeli yargılamanın gereği olan “silahların eşitliği” ilkesi ve Anayasa'nın 36, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddeleri ile teminat altına alınan adil yargılanma ilkesi dikkate alınarak;

adaletin selameti açısından CMK'nın 151/1. maddesi gereği ilgili barodan derhal başka bir müdafi görevlendirilmesi gerekirken duruşmaya devam edilmek suretiyle, sanığın esasa ilişkin son savunmasını yaparken müdafi bulundurulmaksızın yargılamasının yapılıp hakkında mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde CMK 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,