Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/3540 K.2023/1452

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2019 tarihli ve 2018/537 Esas, 2019/200 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.01.2020 tarihli ve 2019/732 Esas, 2020/97 sayılı Karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; 1-Müvekkilinin üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 2-Mahkemece müvekkilinin eylemlerinin netleştirilmediğine, delillerin somut verilere dayanmadığına, 3-ByLock'un hukuka uygun elde edilmiş verilere dayanmadığına, 4-Müvekkilinin ByLock kullandığına dair ID, kullanıcı adı ve şifre bilgilerinin tespit edilmediğine, 5-Tanık beyanında belirtildiği gibi tanığın ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında sanığın eşinin ekli olduğuna, 6-Müvekkilinin ByLock kullanıcısı olmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Manisa Emniyet yapılanmasının çözülmesine yönelik çalışmalarda ByLock kullanıcısı olduğunun tespiti üzerine hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, ByLock sorgu raporları, cgnat kayıtları, sanığın eşine ait tespit ve değerlendirme tutanakları, tanık beyanı, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

Sanığa ait 0505 (...) (..) (..) numaralı GSM hattında kullandığı telefon cihazı ile 13.08.2014 ilâ 22.01.2015 tarihleri arasında toplam 410 kez ByLockta oturum açtığının tespit edildiği,

A.S.'nin mahkememizce tanık olarak alınan beyanında özetle; kendisinin de bulunduğu baylok gurubunda sanık Çiğdemin olduğunu ancak sanık çiğdemin kullanıcı adı eşi "..." olarak yer aldığını sanıkla ByLock'tan görüştüklerini beyan ettiği,

Sanığın eşi S.Y.'nin Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/448 Esas sayılı dosyası kapsamında ByLock kullanımına ilişkin Tespit ve Değerlendirme Tutanağı içeriğine göre;128123 ID numarasını ekleyen kullanıcılar kısmında A.K., İ.O, A.S. (23579 ve 38419 ID Numaralı ile kayıtlı, 38419 ID numarasının ...77 adıyla kayıtlı olduğu), B.K, H.O. isimli kişilerin yer aldığı,

Yine 267899 ID numarasını ekleyen kullanıcılar kısmında A.S.'nin (aydınabi, ... ismiyle) kayıtlı olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla sanığın ByLock kullanıcısı olduğu kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı Kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 sayılı Kararında da belirtildiği üzere ByLock programının FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçu bakımından her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren bir delil olacağı nazara alındığında, sanığın eşi S.Y.'nin adına kayıtlı ADSL hattı üzerinden tespit edilen ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının temin edilmesi, bu tutanakta ekli kişilerin kadın olması,

tanık A.S.'nin sanık ile ByLock isimli program üzerinden mesajlaştıklarını, kendisinin ...77 kullanıcı adını kullandığını söylemesi karşısında sanığın ByLock programını kullanmadığına ilişkin savunmalarına itibar edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ve sair hususlar yerinde görülmediğinden sanık hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.01.2020 tarihli ve 2019/732 Esas, 2020/97 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yalova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,