Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/3838 K.2023/1131

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.03.2018 tarihli ve 2018/6 Esas, 2018/181 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi ile 5 inci maddesinin birinci fıkrası, Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası ile 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 09.12.2019 tarihli ve 2018/1007 Esas, 2019/778 sayılı Karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 28.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; müvekkilinin üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, müvekkilinin ByLock kullanıcısı olduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, tanık beyanının da soyut nitelikte olduğunu, müvekkili hakkındaki mahkumiyet hükmünün somut delillere değil, istihbari delillere dayanılarak verildiğine ve sair sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

ByLock kullanıcısı olduğunun tespiti üzerine hakkında soruşturma başlatılan sanığın, savunması, ByLock sorgu raporları, tanık beyanı, Emniyet Müdürlüğünden gelen yazı cevapları, adli raporlar, tespit tutunakları, nüfus ve adli sicil kayıtları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde;

Mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda; sanığın kullandığı ByLock tespitine konu söz konusu GSM hattına ait HİS kayıtları incelendiğinde 27.04.2015-19.01.2016 tarihleri arasında 35816106072962 imei numaralı iletişim cihazına takılı söz konusu GSM hattı ile 65 farklı tarihte toplam 1095 kez ByLock sunucuları/sistemlerine ait 46.166.164.181 nolu IP numaraları ile iletişim kurulduğunun tespit edildiği, bu verilere istinaden yukarıda belirtilen imei numaralı cihaza takılı söz konusu GSM hattı ile ByLock sunucuları/sistemlerine iletişim kuran ve yukarıda belirtilen söz konusu GSM hattını aktif olarak kullanan kişinin sanık ...

Özcan olduğunun değerlendirildiği, tanık A.D.'nin beyanında sanığın örgüt içerisinde sanık ile birlikte sorumlu olduğu 5 evin bulunduğunu, bu 5 evden kendisi ile birlikte sanık ...'nın da sorumlu olduğunu, Necla'nında kendisinden sorumlu olduğunu, her BTM'nin bir tane bölgecisi olduğunu, bu nedenle Necla' nında sadece kendisi ile ilgilendiğini beyan ettiği anlaşılmakla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine yapmış olduğu incelemede Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin sanık hakkındaki tespitlerinde bir isabetsizlik bulunmadığına kanaat getirerek istinaf başvurusunun esastan reddi yönünde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosyada tanık olarak beyanları alınan A.D.'nin beyanlarına göre sanığın örgüt içerisinde sorumluluk aldığı, hiyerarşik yapıya dahil olduğu ve örgütün görünen yüzünün ortaya çıkmasından sonra örgütle olan bağlantısını devam ettirdiği de nazara alındığında, bu delillerin suçun sübutu için yeterli olduğu anlaşılmakla, sanığın ByLock programını kullandığını gösterir ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının dosyaya gelmesi beklenmeden hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemekle sair temyiz itirazları reddedilmiş ancak;

Sanık müdafinin temyiz aşamasında 15.12.2022 tarihinde sunduğu dilekçe ile müvekkilinin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak ve örgütle irtibatına ilişkin bilgiler vermek istediğini bildirmesi karşısında, öncelikle sanığın duruşmada hazır edilerek etkin pişmanlık kurumunun mahiyet ve şartları da anlatılarak ayrıntılı ifadesinin alınması, vereceği bilgilerin örgüt içerisindeki kaldığı süre, örgütsel faaliyet ve konumuna uygun faydalı bilgiler olup olmadığı, eldeki bilgilerle örtüşüp örtüşmediği ilgili birimlerden sorulup değerlendirilerek sonucuna göre hakkında 5237 sayılı TCK'nın 221/4-2 nci maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR