Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2022/5228 K.2023/11125

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/61 Esas, 2019/255 ... Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci Maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 23.10.2019 tarihli ve 2019/19 Esas, 2019/15 ... Kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun, 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.12.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebi özetle; 1.Sanığın yaptığı paylaşımın ifade özgürlüğü sınırları içerisinde kaldığı gözetilmeden atılı terör örgütü propagandası yapmak suçundan beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından "Hüküm fıkrasında temel cezanın belirlenmesi esnasında uygulanan kanun maddesinin 3713 ... yasanın 7/2 nci maddesinin 1 inci cümlesi yerine 3713 ... Kanun'un 7/2 maddesi olarak gösterilmesi" dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda; 5070 ... Elektronik İmza Kanunu'nun 5 ve 22 nci maddeleri gereğince elektronik imza ile imzalandığı belirtildiği halde, UYAP'ta yapılan kontrolde İlk Derece Mahkemesi Gerekçeli Kararının 116951 sicil numaralı katip tarafından elektronik olarak imzalanmaması mahallinde giderilebilir eksiklik olarak görülmüştür. Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ayrıntıları dairemizin 09.02.2016 tarih, 2015/7466 Esas 2016/1025 ... kararında açıklandığı üzere, olay tarihi ve yeri, sanığın muhatap kitle üzerindeki etkisi, paylaşımların terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini öven, meşru gösteren ya da bu yöntemlere başvurulmasını teşvik eden bir muhteva da içermediğinin anlaşılması karşısında; terör örgütünün propagandasını yapmak suçunun unsurlarının oluşmadığı ancak;

atılan sloganın, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/9-69-99 ... ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.06.2002 tarih 5079-6668 ... kararlarında da işaret olunduğu üzere TCK'nın 215 inci maddesinde düzenlenen "kamu düzeni açısından açık ve yakın bir tehlikenin ortaya çıkması halinde suçu ve suçluyu övme" suçunun oluşacağı, bu husustaki takdir ve değerlendirmenin mahkemeye ait olduğu da gözetilerek,

TCK’nın 215 inci maddesinde tanımlanan suçu ve suçluyu övme suçunun unsurları ve cezalandırılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR