Karar Özeti
3. Ceza Dairesi 2022/7496 E. , 2023/4100 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün ona
Karar Detayı
3. Ceza Dairesi 2022/7496 E. , 2023/4100 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet, Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanuna eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2017 tarihli ve 2014/674 Esas, 2017/692 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında, Toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa muhalefet suçundan 2911 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3000 TL adli para cezası Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollaması ile 43 üncü maddesinin irinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2018/1321 Esas, 2018/1161 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince toplantı ve gösteri yürüyüşleri kanununa muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 31.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanıklar hakkında usul ve yasaya aykırı olarak 2911 sayılı yasanın 32/1 maddesi gereğince ve yine TCK madde 265 gereğince adli para cezalarına hükmedildiğine, sanıklar lehine delillerin toplanmadığına, hukuka aykırı olarak elde edilen görüntülere göre hüküm kurulduğuna, tüm dosya kapsamından 2911 sayılı yasa gereğince güvenlik güçleri tarafından toplantı ve gösteriye katılanlara yetki sınırı aşılmak suretiyle güç kullanıldığına, kullanılan orantısız güç karşısında insanların kendilerini korumak için geliştirdikleri reflekslerin suç teşkil etmeyeceğine, dosyada atılı suçların unsurları bulunmadığından sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. Sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz istemi özetle; dosya kapsamından göstericilerin amacının tamamen yasal ve meşru olduğuna, gösterinin polisin saldırı anına kadar barışçıl olduğuna, müdahalenin amacının meşru olmadığına ve müdahalenin ölçüsüz olduğuna, güvenlik güçlerinin keyfi olarak müdahale ettiğine, kararın her iki suç yönünden de bozularak sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanıkların eylemlerinin, 2911 sayılı Kanunun 32/1 maddesine muhalefet ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını oluşturduğunun kabulü ile sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemekle, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçunun, 2911 sayılı Kanunun 32/2 maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 265 inci maddesi kapsamında uygulaması karşısında; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale geldiği anlaşılmakla; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesinleştiğine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiilerinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdükleri temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 29.05.2018 tarihli ve 2018/1321 Esas ve 2018/1161 sayılı Kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN AYRI AYRI ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde karar verildi. ... ... ... ... ...