Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/12978 K.2024/19892

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede. Sanık hakkında tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde mahkemenin kabul, uygulama ve gerekçesi yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, sanığın beraatine yönelik vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

ancak: ilkokul öğrencilik yıllarından 2014 tarihinde askeri lise öğrencisi iken örgütle irtibatı ve görüşmeyi kesen, savunmalarında ders çalışma amacıyla örgüt evlerine gittiğini ancak yaşı büyüdükten sonra örgütün gerçek niyetini görünce örgüt üyelerine görüşmek istemediğini belirttiğini ifade etmesi karşısında sanığın örgütle bağlantı içinde olduğu dönemdeki yaşı da gözetilerek;

ilişki içinde olduğu yapının silahlı terör örgütü olduğu konusunda hataya düşmesi ve bu suçun ancak kast ile işlenebilen bir suç olması nedeniyle, TCK'nın 30/1 ve CMK'nın 223/2-c maddeleri uyarınca kast yokluğundan beraat kararı verilmesi gerekirken, aynı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince delil yetersizliğinden beraatine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 28.03.2022 tarihli, 2021/1034 Esas, 2022/596 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün birinci maddesinde "sanığın bu suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yetecek derecede, kesin, somut ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından,