Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2023/8431 K.2026/5754

Kanun’un 5/1, TCK’nın 221/4-2. cümle,62, 53, 58/9, 221/5, 51... . maddeleri uyarınca verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle. Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede. 12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunu kabulüne dair şartın kaldırıldığı, ancak.

7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen geçici 6. maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde; "d) 01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından sanığın kabul etmesi şartı aranmaya devam olunur." şeklinde düzenlenme karşısında, 01.06.2024 tarihi öncesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında sanığın kabul şartı aranmaya devam edeceği, incelemeye konu dosyada sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini kabul etmediği gözetilerek.

Yargılama sürecindeki usûli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla;