Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2024/3785 K.2024/9573

Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/1024 Esas, 2022/1148 sayılı Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Muş Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğu’nun 01.08.2022 tarih ve 2019/1290 EM sayılı yazıları ile sanık hakkında Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.08.2022 tarihli ve 2019/206 Esas, 2019/499 sayılı ek Kararında adli emanetin 2019/1290 sırasına kayıtlı bulunan emanet eşyanın dosyada delil olarak saklanması karar verildiği,

emanet eşyanın dosyada delil olarak saklanmasına dair ek kararın Muş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/206 Esas, 2019/499 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına tabi olduğu ve tarihi itibariyle bahse konu ek karara karşı itiraz kanun yoluna başvurulabileceği, ancak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesinin 2. fıkrasında "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." 3 fıkrasında "Hapis cezasının ertelenmesi,

koşullu salıverilme ve tekerrürle ilgili olanlar hariç; infaz rejimine ilişkin hükümler, derhal uygulanır." şeklinde infaz rejimi ile ilgili düzenlemelere yer verilmesi karşısında, karara karşı 12.03.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası uyarınca istinaf kanun yoluna başvurulabileceği, bu nedenle itirazın istinaf merciince incelenmesi gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Tebliğname’ye aykırı olarak,

oy birliğiyle incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,