Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2025/2487 K.2025/15936

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü. Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 15.10.2019 tarihli ve 2016/1354 esas, 2019/599 sayılı kararında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrasında denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verileceği, düşme kararının temyiz edilmesi halinde ise yapılacak incelemenin 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde öngörülen şartlarla sınırlı olarak yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

Dolayısıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca kurulan düşme hükmüne yönelik kanun yolu başvurusunun her durumda genel hükümlere göre incelenmesi, diğer bir ifadeyle, ceza muhakemesi sürecinin başına dönülerek eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ya da sübuta dair inceleme yapılmasının kanunun amacına aykırılık oluşturacağı, somut olayda da sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren başlayan beş yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği ve denetim süresinin bu şekilde sona erdiği,

bu bağlamda 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrasında belirtilen düşme kararı verilebilmesi için gerekli olan şartların sağlandığı ve ilk derece mahkemesince açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla; sanığın temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesine,