Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/16773 K.2010/19744

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada davalının boşandıktan sonra çalışmaya başladığı, düzenli maaş aldığı ve yoksulluktan kurtulduğu ileri sürülerek, davalı lehine hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının kaldırılması istenilmiştir.

Mahkemece davalının sürekli ve düzenli gelir getiren işte çalıştığı ve yoksulluk durumunun ortadan kalktığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 176.maddesine göre, yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması ya da azaltılmasına da karar verilebilir.

Ancak HGK'nun yerleşik kararlarında asgari ücretle çalışılmakta bulunulması yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu olarak kabul edilmediği gibi yoksulluğu ortadan kaldıran bir durum olarak da kabul edilmiştir.(26.12.2001 gün ve 2001/2-1158 E.1185 K. ve 28.02.2007 gün ve 2007/3-84 E.95 K.sayılı kararlarında olduğu gibi)

Somut olayda davalı kadının 2009/1.ayından itibaren temizlik şirketinde 666 TL aylıkla çalıştığı, 2010 yılında 726 TL aylık aldığı sabit ise de, iş akdinin sonlandırılması halinde yeniden nafakanın başlayacağına dair yasada hüküm bulunmadığına göre, nafakanın tümden kaldırılması doğru değildir. Ancak, davalının çalışması sonucunda mali durumunun olumlu yönde değiştiği dikkate alınarak TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyete uygun bir oranda indirilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirir.