Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/21362 K.2010/22224

Dava dilekçesinde kira süresinin tespiti, muarazanın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; davacının yazılı kira sözleşmesine istinaden davalıya ait taşınmazda kiracı olduğunu, davalının 6570 Sayılı Yasaya aykırı olarak taşınmazın 3 gün içinde tahliyesi için ihtarname gönderdiğini ve sözkonusu yerin yıkılarak yeni çarşı yapılacağını sözlü olarak bildirdiğini, oysa sözleşme süresi bittiğinde 6570 Sayılı Yasaya göre 1 yıl uzadığını, tahliye isteminin yasaya aykırı olduğunu belirterek, buna göre kira süresinin uzadığını tespiti ile taraflar arasındaki çekişmenin önlenmesi ve kira sözleşmesinin geçerliğinin kabulünü talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; olayda 6570 Sayılı Yasanın 11. maddesinin uygulanamayacağı, 5393 Sayılı Yasanın 15.mad./3. fıkrası 2. cümlesi ile 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesi hükümlerinin belediye taşınmazları hakkında da uygulanacağı hükmü karşısında kira süresinin 31.02.2009 tarihinde sona erdiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık, taşınmazdaki kiracılık sıfatının ve geçerli bir kira sözleşmesinin varlığının tespiti ile muarazanın giderilmesine ilişkindir.

HUMK.nun 8/2 maddesinde; yalnızca kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye , aktin feshi yahut tespit (kira tespiti) davalarına, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunlara karşılık olarak açılan davalara dava konusu şeylerin değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. Açıklanan niteliği ve dayanağı itibariyle bu dava ve talep anılan madde ve fıkra kapsamına girmemektedir.

Bu durumda mahkemece dava konusu sözleşmedeki yıllık kira bedelinin 94.225 TL tutarı dikkate alınarak davaya Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.