Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/395 K.2010/858

Taraflar arasında görülen nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili 11/06/2008 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkili ile davalının ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/470 Karar sayılı ilamı ile 16.6.2005 tarihinde boşandıklarını, davalı lehine aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasının hüküm altına alındığını, geçen zaman içerisinde müvekkilinin nafakayı ödemekte zorlandığını, müvekkilinin ...'da yaşamakla aldığı maaşın ihtiyaçlarını bile karşılamaya yetmediğini, davalının ise bir güvenlik şirketinde çalışmakta olup, ...’de ailesiyle birlikte kaldığını belirterek yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; özel bir şirkette asgari ücretle boşanma davası devam ederken de çalıştığını, ilerleyen zaman içerisinde müvekkilinin maddi durumunda iyileşme olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Hukuk Genel Kurulunun yerleşik kararlarında "asgari ücretle çalışılmakta bulunulması" yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmemiştir.

Ancak, kaldırma talebi, azaltma talebini de içermekte olup, bu durum nafakanın miktarını tayinde ve indirilmesinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Tarafların sosyo-ekonomik durumlarının araştırılması sonucu; davacının özel şirketde asgari ücretle çalıştığı, ayrıca her ay değişen oranlarda fazla mesai ücreti aldığı, , kirada ailesiyle birlikte oturduğu, epilepsi hastası olduğu, müşterek çocuğa ayda 160,00 TL iştirak nafakası ödediği, davalının ise asgari ücretle ekim/2004 tarihinden itibaren çalıştığı, davadan sonra çalıştığı işyerinden ayrılmış ise de, hemen yeni işe başladığı, düzenli gelir getiren bir işinin olduğu, ailesiyle birlikte kirada oturduğu, boşanma davası sırasında çalışmaya başlaması nedeniyle iş sürekli ve gelir düzenli kabul edilemediğinden yoksulluk nafakasına hükmedildiği anlaşılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının boşanma davasından sonra asgari ücretle çalışıyor olmasının onu yoksulluktan kurtarmasa bile, şimdilik nafakanın uygun bir miktara indirilmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru görülmemiştir.