Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2010/9079 K.2010/13010

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıdan 2006 yılında boşandığını 2 çocuğun velayetinin müvekkil anneye verildiğini, 16.06.2006 tarihinden itibaren müvekkiline 100 TL yoksulluk, çocuklara 60'ar TL iştirak nafakası bağlandığını belirterek müvekkilinin nafakasının 150,00 TL'ye, çocuklardan Dilek'in 200,00, Semih'in nafakasının ise 150,00 TL'ye çıkartılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, karşı davacı vekili cevap dilekçesi ve karşı davasında; çocuklarının ekstra masraflarını müvekkilince karşılandığını, davacı kadının ölen babasından 550,00 TL yetim maaşı aldığını, davacının yoksulluk nafakasının kaldırılmasını talep ve dava etmiş, müşterek çocuklar için mahkemece takdir edilecek nafakayı ödemeyi müvekkilinin kabul ettiğini bildirmiştir.

Mahkemece, daha önce takdir edilen nafakalara ilişkin ilamda, hükmedilen nafakaların yıllık TÜFE oranında artırılacağına karar verilmiş olması ve o tarihten sonraki yıllarda enflasyonda büyük bir sıçrama bulunmaması gerekçesiyle davanın reddine, davacı-karşı davalı kadının yetim aylığı dışında bir gelirinin olmaması ve bu miktarında onu yoksulluktan kurtaramayacağı gerekçesiyle karşı davanın da reddine karar vermiş, hüküm davacı, karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmolunan nafakaların gelecek yıllarda da artırımına ilişkin TMK 176/4, 330/4 ve 365/5. maddeleri, ekonomik yönden güçsüz olan nafaka alacaklılarının her yıl dava açmak suretiyle emek sarfından ve masraf yapmaktan kurtarılmaları amacıyla getirilmiştir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durumlarında, ihtiyaçlarında, ülkenin ekonomik yapısında vs. hallerde önemli değişiklikler olması halinde önceki ilamlarda hükmolunan gelecek yıllardaki artışa ilişkin değerler veya oranlar sonradan yetersiz kalabilir. Şartların değişmesi halinde nafaka her zaman artabilir.

Somut olayda; müşterek çocuklardan Dilek'in üiversiteye hazırlanmakta olduğu, dersaneye gittiği, okul servis ücreti ödendiği, Semih'in ise 6. sınıf öğrencisi olup SBS hazırlık kurslarına gittiği nazara alındığında, önceki ilamdaki gelecek yıllardaki artış (TEFE) hükmüne göre artan iştirak nafakaları yetersiz kalacaktır. Ayrıca davalı-karşı davacı cevap dilekçesinde, çocukları için takdir edilecek nafakayı ödemeyi kabul ettiğini de bildirdiğine göre, mahkemece çocukların ihtiyaçlarındaki bu önemli değişimler dikkate alınmadan iştirak nafakasının artırılmasına ilişkin istemin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.