KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2011/2195 E., 2011/2218 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2011
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 25.000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davada, ...-... İlçesi 52 parselde kayıtlı apart otelin davalı tarafından haksız işgali nedeniyle 01.05.2004-19.09.2007 arası fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 25 000,00 TL ecrimisilin tahsili istenilmiştir.
Davalı, dava dışı ½ malik ...'ten taşınmazı kiraladığı ve kullanımının iyiniyetli olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, taşınmazın davacıya ait ½ payının 27.09.2004 tarihinde dava dışı paydaş ...'e satıldığı ve ... tarafından davalıya kiraya verildiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, süresinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmazın talep başlangıç tarihi (01.05.2004) itibariyle davacı ve dava dışı ... adına yarı yarıya paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu görülmektedir.
Kural olarak, Medeni Kanunun 691.maddesinin son bendi müşterek mülkiyette önemli idari tasarrufların hüküm ifade edebilmesini; pay ve paydaş çoğunluğu ile gerçekleştirilmiş olması koşuluna bağlamıştır.
6.5.1955 tarih 12/18 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında ifade edildiği üzere, müşterek mülkün kiraya verilmesi önemli idari tasarruflardandır. Değinilen yasal düzenleme ve yargısal uygulamaya göre pay ve paydaş çoğunluğuna dayanmayan kira sözleşmelerine geçerlilik tanıma olanağı yoktur.
O halde mahkemece, 01.05.2004-27.09.2004 arası kullanımın haksız olduğunun kabulü ile bu tarihler arası ecrimisil hesabı yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken istemin tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2011/2195, K. 2011/2218, 21 Şubat 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama