Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2011/7000 K.2011/7721

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, tarafların şiddetli geçimsizlik nedeniyle İsviçre Uster Asliye Hukuk Mahkemesinin 08.08.2002 tarihli kararı ile boşandıklarını, kararın 19.12.2002 tarihinde kesinleştiğini, bu kararın Samsun Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi tarafından 13.7.2004 tarihli kararla aynen tenfizine karar verildiğini, İsviçre Zürih Kanunu Yüksek Mahkemesinde 14.4.2004 tarihinde davalı lehine nafakaya hükmedildiğini, daha sonra işsiz kalması nedeniyle nafakanın düşürüldüğünü, kendisinin Türkiye'ye dönüp yerleştiğini, evlenip çocuğu olduğunu, davalının Ayancık İcra Müdürlüğü'nün 2009/70 Esas sayılı takip dosyası ile birikmiş nafaka alacaklarını tahsil ettiğini,

sadece SSK emekli maaşı bulunduğunu, başka geliri olmadığını ileri sürerek, yoksulluk nafakasının kaldırılması ya da azaltılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalıya yurt dışı adresine tebligat yapılmış, cevap vermemiştir.

Mahkemece yabancı mahkeme kararının yalnızca boşanmaya ilişkin kısmının tenfizine karar verildiği, davacının kaldırılmasını ya da azaltılmasını istediği nafaka ilamı ile ilgili tenfiz ve tanıma kararı verilmediği, bu nedenle yabancı mahkemeden verilen ilamın kesin delil veya hüküm kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, İsviçre Uster Bölge Mahkemesinin 18.8.2007 tarih ve Zürih Kantarcı Yüksek Mahkemesinin 14.4.2004 tarihli kararını, Türkiye'de Ayancık İcra Müdürlüğü'nün 2009/70 Esas sayılı dosyası ile takibe koymuştur. Davacı 2009/70 Esas sayılı dosyasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması veya azaltılmasını talep etmiştir.

Takip konusu alacak, yabancı mahkemece verilen yoksulluk nafakasının birikmiş 31.603,69 İsviçre frangı karşılığı (44.529.59 TL) alacaktır.

Nafakaya dair yabancı mahkeme ilamının 20.06.1956 tarihli nafaka alacaklarının yabancı memleketlerde tahsili ile ilgili uluslararası sözleşme hükümlerine göre (New York Sözleşmesi) tenfizine ya da tanınmasına lüzum olmaksızın doğrudan Türkiye'de icra ettirebilmesi mümkündür. Anılan sözleşme 26.01.1971 tarihli 1331 sayılı kanunla onaylanarak uygun bulunmuş ve iç hukuk kuralı haline gelmiştir. Bu bakımdan sözleşme hükümlerine göre yabancı bir ilam için Türkiye'de doğrudan icra ettirebilme olanağı olduğundan, tanıma kararına gerek bulunmamaktadır.

Mahkemece davanın esasına girilerek tarafların sosyal ve ekonomik durumları araştırılarak ortaya çıkacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, dosya ve delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.