Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/22133 K.2012/26305

Dava dilekçesinde 28.650 TL alacağın tahsiline ilişkin yapılan takibe vaki itirazın iptali, takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; evvelce davalıya ait olan taşınmazı dava dışı 3. şahıstan satın aldığını, davalıya ait kredi borcunu ödeyerek taşınmaz üzerindeki ipoteği kaldırdığını, davalının eşi tarafından açılan tapu iptal ve tescil davası sonucunda tapunun iptaline karar verildiğini, davacının ipoteği kaldırmak için ödediği kredi miktarı için takip yapıldığını, davalının ödeme emrine itiraz etmesi üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Davalı cevabında; dava konusu ödeme emrinin iptali için icra hukuk mahkemesinde dava açtığını, iptal kararı verilmesi durumunda iş bu davanın konusuz kalacağını, davacıya borçlu olmadığını belirterek davanın reddi ile %40 tazminata karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davacının temel ilişkinin tarafı olmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın tüm temyiz itirazların reddine karar verilmiştir.Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;Somut olayda, davacı-alacaklı tarafından yapılan takipte icra müdürlüğü tarafından gönderilen ödeme emrine davalı-borçlu tarafından süresinde itiraz edilmiştir.

İş bu dava 12.05.2008 tarihinde açılmış olup, davacı aynı zamanda ödeme emrinin iptali için 14.05.2009 tarihinde İcra Hukuk mahkemesinde dava açmış, iş bu davanın yargılaması sırasında davaya konu ödeme emri İcra Hukuk Mahkemesince iptal edilmiştir.Bu davaya ve itiraza konu ödeme emrinin davalının (borçlunun) şikayeti üzerine İcra Hukuk Mahkemesi'nce iptal edilmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından mahkemece karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi gerekirken yanılgılı düşünce ile davanın esastan reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.