Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2012/3560 K.2012/7945

Dava dilekçesinde 5.000 TL maddi, 5.000 TL manevi olmak üzere toplam 10.000 TL tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 428. maddesinde öngörülen duruşma sınırı 01.01.2011 tarihinden itibaren 15.620 TL. ye çıkarılmıştır.Temyize konu edilen kararda dava değeri, duruşma sınırının altındadır.Bu nedenle duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelemesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:Davacı; başkanı olduğu dernek adına çeşitli kurum ve kişilere davalı aracılığı ile çiçek gönderildiğini, ancak başkanlıktan ayrılmasına ve borçtan derneğin sorumlu bulunmasına rağmen davalının alacağını takip ve dava yolu ile kendisinden talep ettiğini ileri sürerek; 5.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi olmak üzere toplam 10.000 TL tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; davacının siparişleri kendi adına verdiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; maddi tazminata ilişkin istemin kanıtlanamadığı, manevi tazminata ilişkin istemin ise koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Bu durumda HUMK. nun 3. maddesinin 1. cümlesi gereğince davada objektif dava birleşmesi olduğundan, mahkemenin görevi iki ayrı müddeabihin toplamına göre (HUMK.7/1. maddesi gereğince) resen belirlenir.O halde; iki ayrı müddeabihin toplamına göre davaya bakmakla görevli olan mahkemenin asliye hukuk mahkemesi olduğu düşünülmeksizin, davanın esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz,