KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2013/1043 E., 2013/2837 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2013
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dava dilekçesinde 12.460 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
YARGITAY KARARI
Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.
Davacı vekili dilekçesinde; davacının davalı ile vakum makinesi satın almak üzere 30.03.2009 tarihli yazılı sözleşme yaptıklarını, sözleşmeye göre 8.000 ABD doları peşinat ve gümrük için gerekli 5.400 TL'nin davacı tarafından davalı şirket hesabına yatırıldığını, makinanın fabrikalarına nakledildiğini, ancak sözleşme uyarınca gelen şirket yetkilerinin ve servis yetkililerinin makinayı çalıştıramadıklarını, bu nedenle makinanın davalıya gönderildiğini, hiç kullanmadığı makina için davacının yaptığı ödemelerin peyderpey 7.500 TL'sinin davalı şirketçe davacıya ödendiği belirtilerek, geri ödenmeyen 12.460 TL'nin, sebepsiz zenginleşen davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı cevabından; zamanaşımı yönünden davanın reddi ve yetki itirazında bulunmuştur.
Mahkemece; makinanın 10.12.2009 tarihinde davalıya gönderildiği, dava tarihi olan 09.12.2011 tarihi itibariyle sebepsiz zenginleşmeye dayalı zamanaşımı süresinin geçtiği belirtilerek, zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü davacı vekili temyiz etmektedir.
Somut olayda davacı, davalı ile aralarındaki alım-satım sözleşmesi uyarınca ödenen ve malın iadesinden sonra davalı tarafından geri ödenmeyen makine bedelini talep etmiş olup, iade isteminin sözleşmeye dayalı olması nedeniyle BK.'nun 125.maddesine göre zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu gözetilmeden, BK'nun 66.maddesinde yazılı zamanaşımı süresine tabi olduğu kabul edilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2013/1043, K. 2013/2837, 21 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama