Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/16278 K.2013/14925

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davacı için 1991 yılında hükmedilen yoksulluk nafakasının artırılarak 1200 TL nafakaya hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı tarafından temyizi üzerine dairemizin 19.06.2012 tarih ve 2012/11214 E.- 2012/15578 K. sayılı kararı ile “...nafakanın belirlendiği tarihten dava tarihine kadar geçen süre, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile geçim ihtiyaçları, nafakanın niteliği ve hakkaniyet ilkesi gözetildiğinde ÜFE endeks oranına göre nafaka miktarının artırılması gerektiği” belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece dairemizin bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, endekse göre hesaplama yapılmak üzere bilirkişiden alınan raporda 283,78 TL olması gerektiği belirtilse de uyulan bozma ilamında "artırıma esas alınacak nafaka miktarının aylık 275 TL olduğunun" kabul edildiği, bilirkişinin hesaplamasının bu nedenle yeterli olmadığı açıklanıp, 1991 yılında (uyulan bozma ilamı gereğince) 275 TL kabul edilen yoksulluk nafakasının endekse göre artırım ile ve tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile geçim ihtiyaçları, nafakanın niteliği ve hakkaniyete göre 500 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece uyulan dairemizin bozma ilamında nafakanın 275 TL olduğu açıklanmış ise de, 1991 tarihinde davacı lehine 275.000 TL (eski) yoksulluk nafakasına hükmedildiği, işbu dava tarihi itibariyle bunun 0,275 TL olduğu, bozma ilamında maddi hata sonucu 275 TL olarak belirtildiği gözönüne alındığından, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK'in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar fazla olup, TMK 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun değildir.