Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/16377 K.2014/345

Taraflar arasında görülen fatura iptali, fazla ödemenin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, 03.10.2010-10.10.2010 tarihleri arasında yurt dışında bulunduğunu, bu süre içerisinde [TELEFON] nolu telefon hattı ile rutin görüşmeler yaptığını, 03.10.2010-07.10.2010 tarihleri arasında çeviri programını kullandığını, 07.10.2010 tarihinde davalı şirket yetkililerinin kendisine telefonla ulaşarak fatura bedelinin 2.000,00 TL olduğunu ve ödeme yapılmaması halinde hattın kapatılacağını bildirdiğini, 07.10.2010 tarihinde hattın kapatıldığını, telefonu son 3 gün kullanamadığını, 4 gün için toplam 5.617,31 TL'lik fatura tahakkuk ettirildiğini, 2.000,00 TL'yi 12.10.2010 tarihinde ödediğini,

03.11.2010 tarihinde mail adresine 3.666,51 TL tutarlı 2. faturanın gönderildiğini, faturanın neye istinaden tahakkuk ettirildiğinin belli olmadığını ileri sürerek, fatura dökümlerinin incelenerek haksız olarak talep edilen 3.666,51 TL tutarlı 22.10.2010 tarihli faturanın iptaline, 12.10.2010 tarihinde ödenen 2.000,00 TL'nin iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait [NUMARA] nolu gsm hattının müşteri hizmetleri aracılığıyla 29.09.2010 tarihinde uluslararası dolaşım servislerinin kullanımına açıldığını, tüm dünya paketinin aktif edildiğini, 5.617,31 TL tutarlı Ekim 2010 dönem faturasının incelenmesi sonucunda, hattın 3-7 Ekim 2010 tarihleri arasında Ukrayna oparatörünün alt yapısından yararlanılarak kullanıldığının, uluslararası dolaşımda gönderilen kullanımlarının dünya varmış tarifesine uygun olarak ücretlendirildiğinin, uluslararası dolaşımda aldığı çağrıların ise tüm dünya uluslararası arama paketi ücret tarifesine göre ücretlendirildiğinin tespit edildiğini,

uluslararası dolaşımda gönderilen kullanımlardan dolayı davacı adına 5.563,60 TL ücret tahakkuk ettirildiğini, müşteri hizmetleri tarafından bilgi verilerek 2.000,00 TL ön ödeme yapmasının istenildiğini, 07.10.2010 tarihinde ön ödeme yapılmadığı için hattın kullanıma kapatıldığını, 12.10.2010 tarihinde 2.000,00 TL ön ödeme yapıldığı için yeniden hattın kullanıma açıldığını, 2.000,00 TL'lik ödemenin Eylül ve Ekim 2010 dönem faturasından mahsup edildiğini, geriye kalan 3.666,51 TL'nin Ekim 2010 faturasında belirtildiğini, yapılan işlemlerde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulu ile davacının dava konusu [NUMARA] nolu GSM hattının uyuşmazlık konusu Ekim 2010 dönemine ait faturasının hatalı tahakkuk ettirildiği gerekçesiyle, davalının kullanımına ve tarifesine göre fatura bedelinin 3.321,01 TL olarak tespiti ile bakiye fatura bedelinin iptaline, davacı tarafından yapılan ödemelerin 3.321,00 TL fatura bedelinden mahsubu ile 1.539,37 TL fazla ödemesi bulunduğunun tespiti ile 1.539,37 TL nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının ve davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda, davacının 03.10.2010-07.10.2010 tarihleri arasında yurt dışında bulunduğu, bu süre içerisinde [NUMARA] nolu telefon hattını Ukrayna oparatörünün alt yapısından yararlanarak kullandığı, bu kullanım bedeli olarak davacı tarafından davalıya 2.000,00 TL ödendiği, ayrıca bu döneme ilişkin davacı aleyhine 22.10.2010 tarihli ve 3.666,51 TL fatura tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu fatura bedelinin davacıya ait tarife üzerinden hesaplanması ve davacının sorumlu olduğu ve fazla ödediği miktarın belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirmektedir.

HMK'nın 266. (HUMK 275) maddesi gereğince çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde hakim, taraflardan birinin talebi ya da kendiliğinden bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir.

Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. HMK'nun 279/2. maddesi hükmüne göre; bilirkişi raporu Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Yargılama sırasında Akdeniz Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Doç.Dr.M.. A.. tarafından düzenlenen 05.08.2011 tarihli kök raporda, kullanım süresi ile veri transferi (byte) arasında bir oransızlık bulunduğundan, veri transferinin yanlış olması sebebiyle tahakkuk eden ücretin hesaplanmasının mümkün olmadığı, davacı adına düzenlenen faturanın iptal edilmesi gerektiği, taraflar arasında yapılan anlaşmada yer alan tarife üzerinden yeni bir faturanın düzenlenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, 06.02.2012 tarihli Bilirkişi Ek Raporunda, davacının ödemesi gereken miktar hesaplanmış, davacının Ekim 2010 faturası için ödemesi gereken fatura bedelinin 521,092 TL olması gerekirken, davacının 1.429,708 TL fazla ödediği belirtilmiştir.

Davacının dava sırasında, 2.909,58 TL ödeme yaptığını ve bu ödemelerin de bilirkişi raporunda hesaplamalar yapılırken dikkate alınması gerektiği itirazı üzerine, 20.11.2012 tarihli bilirkişi 2. Ek Raporu düzenlenmiş olup, davacının 4.339,288 TL fazla ödeme yaptığı ve bu miktarın davacıya iade edilmesi gerektiği kanaatine varılmıştır.

Gerekçeli kararda, 20.11.2012 tarihli Bilirkişi Raporunda hesap hatası yapıldığı ve ödemelerde noksanlık bulunduğunu belirtilerek, mahkemece bilirkişi raporundan farklı bir hesaplama yapılmış ve sonucuna göre hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece; öncelikle davacının yurtdışında bulunduğu 03.10.2010-07.10.2010 tarihleri arasında sözleşme gereği hangi tarifeden yararlandığının tesbiti açısından aboneliğe ilişkin tüm evraklar ve davacının yargılama öncesi ve yargılama sırasında yapmış olduğu ödemelere ilişkin makbuzlar celp edilerek, önceki bilirkişi dışında oluşturulacak üç kişilik konusunda uzman bilirkişi kurulu marifeti ile alınan kök ve ek raporlar arasındaki çelişkileri de giderecek biçimde, davacının takas-mahsup defi de değerlendirlerek rapor alınıp davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen ve hatalı olduğu karar gerekçesinde de belirtilen rapora dayanarak yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.