Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/16389 K.2014/1200

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davacının dava konusu şantiyede kullandığı suyu İSKİ ile yapılan 11250868 müşteri no AH 8704101-8 ve AH 121 244 abone nolu sözleşme gereği şebekeden temin ettiğini, bu sözleşme gereği kullandığı ve kendisine tahakkuk ettirilen su faturalarını ödediğini, ancak İSKİ tarafından 18.07.2006 tarihinde kaçak su kullanım tutanağı düzenlenerek müvekkiline 22.041,00 TL tutarında kaçak su kullanım faturası tahakkuk ettirildiğini, davacının kaçak su kullanmadığını ileri sürerek, davacının davalı İSKİ'ye 22.041,00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 18.07.2006 tarihinde yapılan incelemede AH 8704101-8 nolu sözleşmeye ait 2030204 numaralı sayacın devre dışı bırakıldığını, (sayaçtan önce by-pass) yemekhane, depo ve şantiyede kaçak su kullandığının tespit edildiğini, 200603557 nolu kaçak su kullanım tutanağı düzenlendiğini ve kaçak su bağlantısının iptal edildiğini, İSKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 36. maddesine istinaden 29/2. maddesindeki sayaç çapına göre kaçak su miktarı hesaplanarak davacı şirket aleyhine 22.041,00 TL kaçak su bedeli tahakkuk ettirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 11.652,00 TL'lik davanın kabulü ile menfi tespitine, fazla taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacının kaçak su kullanımı nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Somut olayda; davacı şirket hakkında düzenlenen 18.07.2006 tarihli Kaçak Su Kullanım Tutanağı ile, yapılan kontrolde 8704101-8 nolu sözleşmeye ait sayaç devre dışı bırakılarak yemekhane, depo ve şantiyede sayaçsız su kullanıldığı tespit edilmiş ve kaçak su kullanım tutanağına istinaden davacı şirket aleyhine 22.041,00 TL kaçak su kullanım bedeli tahakkuk ettirilmiştir.

Kaçak su kullanımının, sözleşmeye ait sayaçtan sonra borunun körtapa ile tamamen kapatılarak ve yıkılan gecekonduya ait şube yolundan kaçak bağlantı ile yemekhane, tuvaletler, depo, duş yerleri ve şantiyeye su verilmesi yoluyla gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporlarında hesaplama yapılırken kaçak su kullanılan yerin şantiye alanı olduğu dikkate alınmadan hesaplama yapılmıştır. Ayrıca 14.11.2007 tarihli Bilirkişi Raporunda, davacının kaçak su kullanım borcunun 5.937,8 TL olduğu ve davacının 16.103,15 TL borçlu olmadığının tespit edildiği belirtilmesine rağmen, mahkemece hükme esas alınan 26.03.2008 tarihli Bilirkişi Kök ve Ek Raporunda davacının İSKİ'ye 10.359,27 TL borçlu olmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur.

HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde; "bilirkişilik" müessesesi düzenlenmiş olup, anılan maddede mahkemenin çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar vereceği düzenlendikten sonra 286.maddede de bilirkişinin oy ve görüşünün hakimi bağlamayacağı düzenlenmiş ise de, işin çözümünde teknik bilgi ve birikimin gerekliliğine inanılarak bilirkişi incelemesi yaptırıldığına göre verilen raporlar çelişkili ise mahkeme HUMK.nun 283.maddesi hükmüne dayalı olarak, bilirkişiden açıklama ya da ek rapor isteyebileceği gibi 284.maddesi hükmüne dayalı olarak yeni bir bilirkişi heyeti oluşturularak yeni bir rapor alabilir.

Aynı ilkeler 6100 sayılı HMK besinci bölümünde; "bilirkişi incelemesi" ismi altında ve 266-287.maddeleri arasında düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece, kaçak su kullanılan yerin şantiye olması nedeniyle önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak, inşaat mühendisi bilirkişi de dahil olmak üzere üç kişilik uzman bilirkişi kurulu marifeti ile alınan iki rapordaki çelişkileri de giderecek biçimde, kaçak su kullanılan yerin inşaat alanı olduğu, kaçak su kullanım şekli, kaçak su kullanılan alanlar, şantiyede çalışan işçi sayısı da dikkate alınarak ayrıntılı ve denetime elverişli rapor alınarak davanın sonuçlandırılması gerekirken, birbiriyle çelişen raporlardan ikincisine itibar edilerek, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.