Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/18239 K.2014/1793

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada; davalının maaşından kesilmesi gereken iştirakçi payının sehven ödenmesi suretiyle davalıya toplam 13.610,24 TL yersiz ödeme yapıldığı belirtilerek, fazla ödenen paranın sebepsiz zenginleşme hükümleri gereğince istirdatına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilerek, 13.610,24 TL alacağın 16.07.2011 gününden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; haksız olarak tahsil edildiği iddia olunan paranın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişkinin varlığı, 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma nedeni olup, anılan içtihadı birleştirme kararı gereğince mahkemece, kısa kararla bağlı olmaksızın, dosya münderecatına ve vicdani kanaate göre karar verilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca mahkemece, kısa kararda davanın reddine karar verilmişken, gerekçeli kararda davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir:

Bozma nedenine göre şimdilik davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir