Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/6393 K.2013/9798

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkili idareciye bağlı teftiş kurulu tarafından yapılan soruşturma ile davalı eczacının, hastalara ait reçeteler üzerindeki protokol bantlarını çıkarıp yerlerine farklı isimler yazmak sureti ile haksız kazanç elde ettiğinin tespit edildiğini ileri sürerek; davalıya bu eylemleri nedeni ile ödenilen 2.528,60 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacağın .... Kurumu alacağı olması nedeniyle davaya İş Mahkemesinde bakılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacı idare tarafından davalı aleyhine .... Kurumu alacağının tahsili için açılan davaya İş Mahkemesince bakılması gerektiği gerekçe gösterilerek görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Görev konusu, kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemelerce, yargılamanın her aşamasında re'sen ele alınması gereken bir husustur.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş olan istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. 5510 sayılı Kanunun 101. maddesi, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceğini kurala bağlamıştır.

Somut olayda, mahkemenin görevini belirlerken, taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir.

3816 Sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanun ve bu kanunun 12.maddesine dayanılarak çıkarılan yönetmelik uyarınca yeşil kart sahiplerine sağlık hizmeti sunmakta olan davalı Kurum, aynı yönetmeliğin 16. maddesi gereğince eczanelerle sözleşme imzalayarak ilaç temin etmektedir.

Dava konusu uyuşmazlık, bu yetki çerçevesinde oluşan bir ihtilafa değil, bu yetkiye dayanarak yapılmış bir sözleşmeden çıkan uyuşmazlığa ilişkindir. Somut olayda uyuşmazlığın, taraflar arasındaki sözleşmeye aykırılıktan kaynaklandığı belirgin olup, bu yönde, davada 5510 sayılı Kanunun uygulama yeri bulunmadığı gibi, uyuşmazlığın 5510 sayılı Kanunun uygulanmasından kaynaklandığını ortaya koyacak yasada başka bir hüküm de mevcut değildir.

Aksine, sözleşme hükümlerine aykırılıktan doğan bu davanın yasal dayanağı Borçlar Kanunu olduğundan, davanın İş Mahkemesinde değil, genel mahkemede görülmesi gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.6.2003 gün ve 2003/21–95 E. 2003/113 K. sayılı ilamı da bu yöndedir.