Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2013/6635 K.2013/9324

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin ... parsel sayılı arsa üzerinde bulunan inşaatın 3.kat 13 nolu bağımsız bölümünü müteahhit olan davalıdan 09.08.2010 tarihinde satın aldığını ve satış bedelini nakden ödediğini, taraflar arasında düzenlenen 09.08.2010 tarihli sözleşme ile kat irtifakı kurulduktan sonra dairenin tapusunun devredileceği, bağımsız bölümün 31.07.2011 tarihinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını, inşaattaki daireler ile ilgili kat irtifakının 17.01.2011 tarihinde kurulduğunu ve dava konusu bağımsız bölümün davalı adına tescil edildiğini,

müvekkilinin dairenin kendi adına tescilinin yapılmasını istemesine rağmen davalı tarafından oyalandığını, müvekkilinin haricen yaptığı araştırmada 13 nolu bağımsız bölümün mülkiyetinin .... isimli kişiye devredildiğini öğrendiğini, bu durumda davalının sebepsiz zenginleştiğini belirterek, bağımsız bölümün anahtar teslimi vaziyette değerinin tespiti ile yasal faizi ile birlikte, ayrıca sözleşme ile belirlenen cezai şart alacağının tespiti ile yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 91.857,34 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde, davacının sözleşmeye konu yer bedelini müvekkiline ödemediğini, sözleşme incelendiğinde, davacının dava konusu yeri müvekkilinden değil....aldığını ve bedelin ....'a ödendiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenen sözleşmenin tapulu taşınmazın haricen satışına ilişkin olup, MK'nun 706. maddesi, 818 sayılı BK'nun 216. maddesi ve Tapu Kanunu'nun 26. maddesi gereğince resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olduğunu, geçersiz sözleşmede tarafların ancak verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre isteyebileceklerini, satışa konu bağmsız bölüm için davacının davalıya satış bedeli olarak 70.000 TL peşin ödediği anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 70.000 TL'nin

10.000 TL'sinin dava, 60.000 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin ve cezai şart talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir.

Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar.

Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. 4077 sayılı Yasanın 23.maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda; dava konusu harici satım sözleşmesine konu taşınmazın mesken niteliğinde olduğu, 4077 sayılı Yasada tanımlandığı şekilde, davalı yüklenicinin satıcı, davacı alıcının tüketici olduğu anlaşılmakla; aynı yasanın 23.maddesi gereğince davaya bakmaya genel mahkeme değil Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup, taraflar ileri sürmese dahi, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir.

Hal böyle olunca; mahkemece, davanın Tüketici Mahkemesinde görülmek üzere, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, davanın esasına girilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.