Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/12664 K.2014/12042

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davalılardan H. ile müvekkilinin aralarında halen boşanma davası bulunduğunu, evlendiklerinde müvekkiline verilen mehir senedindeki eşyaların Türkiye'ye baba evine dönmek zorunda kalan müvekkiline verilmediğini belirterek, eşyalarının aynen iadesi, olmazsa bedellerinin tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevabında; iddiaların asılsız olduğunu, mehir senedindeki ziynetleri üzerinde götürdüğünü, eşyaların şahitler huzurunda teslim edildiğini, taşınmazın 3.kişiye ait olduğunu belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; bir kısım eşyaların davalılarca alıkonulduğu ispatlanamadığı, ziynetlerinin taşınabilir menkullerden olduğu ve davalılarca alıkonulduğunun ispat edilemediği, mehir senedinde yazılı 10.000 DM'nin ise davacıya ödendiğinin, davacı tarafından babasına gönderdiği yaklaşık 5000 Euro havaleden anlaşıldığı gerekçe gösterilerek; davalı H. A. hakkındaki davanın taşınmaz haricindeki eşyalarla ilgili talep yönünden husumetten reddine, mehir senedinde yazılı taşınmaz bedeli olan 3.600 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, diğer eşyalar yönünden kısmen kabulüne ve 10.000 Alman Markı, ziynet eşyaları ile halı, yatak, yorgan ve yatak odası takımı ile ilgili taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. İleri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimsenin, iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir. (HMK 190) İspat yükü, hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Düzenlenen mehir senedinde yazılı bulunan 10.000 Alman Markı'na ilişkin olarak davalı vekili cevap dilekçesinde; bu paranın davalı koca tarafından “evlilik süresince” davacıya verildiği, davacının da bu paraları babasına ev yapması için gönderdiğini savunarak, bir kısım banka dekontları sunmuş, mahkemece davacının babasına gönderdiği yaklaşık 5000 Euro'yu geçecek şekilde havale nedeniyle 10.000 Alman Markı'nın davacıya ödendiği kabul edilmiştir.

Ancak, mehir senedi 1996 tarihinde düzenlenmiş olup, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı tarafından Türkiye'de bulunan babasına 2000 yılından itibaren değişik tarihlerde 5000 Euro'yu aşan miktarda kendi hesabından havale gönderildiği anlaşılmakta ve bu hususta ihtilaf bulunmamakta ise de, gönderilen bu paraların, 10.000 Alman Markı'nın davacıya verildiğini ispatlar nitelikte bulunmadığı, ispat yükü kendisinde bulunan davalı tarafın 10.000 Alman Markı'nın davacıya verildiğini kanıtlayamadığı gözönünde bulundurularak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.