Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/14583 K.2014/15832

Taraflar arasında görülen vasiyetnamenin iptali ve tenkis davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

YARGITAY KARARI

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların ortak murisinin düzenlediği vasiyetnamenin, vasiyetname şartlarına uygun olmadığını, arazilerin değeri gözetilmeden paylaştırma yapıldığını, vasiyetnamenin düzenlendiği sırada murisin akli dengesinin yerinde olduğuna dair heyet raporu alınmadığını iddia ederek, tenkis koşulları da dikkate alınarak vasiyetnamenin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesi ile; murisin malları tasarruf nisabına uygun paylaştırdığı, vasiyetnamenin düzenlenmesinden önce ve sonra akli dengesinin yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; kanunda okuma yazma bilenlerin vasiyetname düzenlemeleri ile ilgili iki aşama kabul edildiği, ilk aşamada tanıkların hazır olmasına gerek olmadığı, ancak ikinci aşamanın tanıklar huzurunda gerçekleşmesi gerektiği, bu aşamada murisin tanıklar önünde onlara hitaben vasiyetnameyi okuduğunu bunun son arzularına uygun olduğunu beyan etmesi gerektiği, buna karşın hem davalı tanığı hem de vasiyetname tanıkları olan kişilerin duruşma sırasında alınan beyanlarında muris ... tarafından hazırlanan vasiyetnameye sadece imza attıkları, imza attıkları sırada tanıkların ikisinin de hazır bulunmadığı,

tanıkların imzaya gittiklerinde vasiyetnamenin hazır olduğu, böylelikle ikinci aşamada bulunması gereken tanıkların ikinci aşama tamamlanıncaya kadar murisin yanında bulunmaları gerektiği halde tanıkların bu aşamada tam olarak bulunmadıkları bu nedenle vasiyetnamenin kanunda öngörülen şekil şartlarının usule uygun olarak yerine getirilmemiş olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, vasiyetnamenin iptaline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 20.01.2009 tarihli vasiyetnamenin ... Noterliği tarafından düzenlendiği, murisin vasiyetname ile bütün malvarlığını mirasçıları arasında paylaştırdığı, 3.sayfada tanıkların; murisin vasiyetnameyi kendi önlerinde okuduğu, son ve gerçek isteklerine uygun olduğunu beyan ettiğini ve murisi bu işlemi yapmaya ehil gördüklerini beyan edip imzaladıkları anlaşılmaktadır.

Vasiyetname tanıkları ... ve ...'nın mahkemede verdikleri ifadelerde, notere gittiklerinde vasiyetnamenin hazır olduğunu, sadece düzenlenen belgeye imza attıklarını beyan etmişlerdir.

Davada, tenkis koşulları da dikkate alınarak vasiyetnamenin iptali talep edilmektedir.

TMK'nun 557.maddesinde; vasiyetnamenin iptal sebepleri sınırlı olarak sayılmıştır. 4.fıkrada "Tasarruf kanunda öngörülen şekillere uyulmadan yapılmış ise iptal edilir." denilmektedir. Dava konusu 20.01.2009 tarihli vasiyetnamenin noterin ve tanıkların huzurunda kanunun aradığı şekil şartlarına uygun olarak yapıldığı vasiyetname içeriğinden anlaşılmaktadır.

Noterde düzenlenen vasiyetnamenin (belgenin) resmi belge niteliğinde olması nedeniyle bunun aksi ancak aynı nitelikte başka belge veya deliller ile ispatlanabilir. Vasiyetname tanıklarının dava konusu vasiyetnamede yazılı beyanlarının doğru olmadığı iddiasının yine aynı kuvvette başka bir delil ile ispatlanması gerekir. HMK'nun 204/1.(HUMK.'nun 295.) maddesi gereğince "İlamlar ile düzenleme şeklindeki noter senetleri, sahteliği ispat olunmadıkça kesin delil sayılır."

Noterlerin usulüne uygun olarak düzenledikleri ve onayladıkları belge(vasiyetnamenin) aksi ispat oluncaya kadar kesin delil teşkil eder. Vasiyetname tanıklarının vasiyetname içeriğine uygun olmayan beyanları hükme esas alınmamalıdır. (Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 27.05.2014 tarih, 2014/1627 E.- 2014/8253 K.)

Bu nedenle, mahkemece; dava konusu 20.01.2009 tarihli vasiyetnamenin kanunun aradığı şekil şartlarını taşıdığı, aksinin ispatlanamadığı gerekçesi ile vasiyetnamenin iptal talebinin reddine karar verilerek, davacının tenkis talebi hakkında inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.