Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2014/16630 K.2015/9301

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, dava dilekçesi ile davacının aracını oto kiralama işinde kullandığını, günlük 100-150 TL arası kiraya verilirken, aracın üç ay serviste kaldığını, bu nedenle kiraya veremediğini, 1.000.00.- TL'nin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini, fazlaya ilişkin hakkının saklı tutulmasını istemiş, ıslah dilekçesi ile de talep sonucunu 10.230.00.- TL ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile davalının kusurunun bulunmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.050,00 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda; davacı vekili dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.000.00.- TL tazminat talebinde bulunmuş, ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 10.230.00 TL'ye yükseltmiştir. Bu nedenle, hükmedilen tazminatın 1.000.00.- TL'lik bölümü için dava, 1.050.00 TL'lik bölümü için davasını ıslah ettiği 13.06.2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekir iken, kabul edilen miktarın tamamına dava tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmemiştir.

./..

Temyiz olunan hükmün kanuna uymayan bölümü hakkında yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı taktirde (HUMK. 438/VII C.2) hükmü gereğince, faiz ile ilgili hususun düzeltilerek onanması gerekmektedir. (Prof. Dr. B.Kuru 23.baskı; İst 2012/sh. 646)